bu yara bitirecek seni.*

Gözümde kocaman bir dağdın. Sırtımı yasladım, üstüme yıkıldın.

Size bir çiçeği anımsatayım diye bir bahar dalına asacağım kendimi.

bazen gitmek gerekiyormuş gücünün yetmediği yerler oluyormuş. sabretmek, mücadele etmek, beklemek bir yere kadarmiş.

Zavallı ben, ölümü hiç böylesine arzulamamıştı.

"Tanrım! Lütfen dur... Ben senin en güçlü kulun değilim."

Harabesin kızım sen. kimseye yuva olamazsın.

Sırtımı neye dayadıysam, göğsüme onun gölgesi dert oldu.

biliyor musun anne kaç acıyı kalbimde sakladım. kaç darbeyi bedenimde büyüttüm. kaç ihaneti sırtıma yükledim. biliyor musun anne?

Yaşarsan ezecekler, son verirsen deli diyecekler.

Bazen toprağa eğilip sanada yük oluyor muyum diye sormak istiyorum

"Beni yeniden onarır mısın tanrım ?"

hissettin mi bilmiyorum bütün dönüşler kapandı, o bilet kesildi, o yol kapandı, o ev yıkıldı. bizim için geri dönüşü olmayan bir kopuştu bu. bitti.

Yeniden olmaz bazı şeyler. Düşünme, düşleme. Sen o köprüden geçerken köprüyü yaktın.