bir yengeç konuşuyor🦀

yengeçlerin ağzı var dili yoktur ✋🏻

-peki yürümeye halin kalmamışsa ! 🚷

-Olacak olanın olması hakikatin ta kendisidir. Adına ister şu deyin ister bu ister kader. Robinson aynı kitabında, "Nihayetinde birleşmeyeceklerse, ne için var bütün parçalar?" diye sorarken bundan bahseder. Bir şeyler birbirine aitse eğer, kavuşacaktır…🪻

tek bir hakkın olsa, unutmayı mı yoksa hatırlamayı mı seçerdin?

“Bir hayatım vardı, çıplak biçimde görmek istiyorum onu, hangi gölgelerin geçmişimde gezindiğini, nereden kopup geldiğimi bilmek istiyorum.Rüyanda gördüğün kişinin kim olduğunu bilmiyorsun, düşünsene. Kimi niye özlediğini anlamıyorsun. Kendin değilsin. Hem aslında çıplak olmasan da biliyorsun. En çok unutmak istediğin, en çok hatırladığın olmuyor mu hep? Hatırlamak gerekiyor. Yoksa her şey birbirine benzer. Dünya zaten bir benzerlikten ibaret.”

Unutmak için önce hatırlamak gerekiyor; insan, yaşatılan acıları hatırlamalı ve onlarla yüzleşmeli ki geçmişi geride bırakabilsin... 🪻

#yengeçlerdeunutmakister🦀

-öyle bi içimden geldi 🌼

- aklıma işlesin dedim yüzü 💜

- Helichrysum flowers 💛

-aslındaherkesbilir 🤍

keşke bazı kokular fotoğrafla birlikte paylaşılabilseydi,hissettirilebilseydi.gerçi bana hissettirdiklerini size hissettirir mi ?

sana verilen bu muhteşem hayatla ne yapıyorsun ?

bazı konserlere yalnız gidilir 🤍

Biliyorsun değil mi, bazen kalplerin arasındaki taştan duvar kolaylikla kalkar yaşamda. Genelikle ortak insanlik yaralarına temas ettiğimizde olur bu. Savaşta mesela, doğal afette, ortak bir hastalıkta. İşte o zamanlar daha kolay sevebilir insan, hiç tanımasa da aynı deneyimi paylaşan birini. Oysa, yine eski bir hikaye vardır anlatılan. Bir bilgenin ölüm acısını unutmak isteyen kişiye tavsiyesidir. Der ki bilge, "Kasabadaki tüm evleri gez ve ölümün uğramadığı bir ev bul. 0 zaman acın geçecek." Biliyor musun, kasabada öyle bir ev yoktur. Yoktur insanlık acısını yüreğinden tatmamış biri.Bunu şimdiden hatırlarsak, belki daha açık bir yerden hissederiz birbirimizi. Yasıyla bir başınadır insan,yarasıyla birdir. Gel gör ki, o yara sadece ona has değildir. Yaralarımızdan komşuyuzdur birbirimize. Artık biliyorsun... Öte yandan, insan kolayca unutandır da bildiğini. Işte bu yüzden, ikinci unutma beni çiçeğimi iliştiriyorum ilkinin yanına şimdi. Unutma diye sevebilmeyi 🤍

Yeliz Küçükoner-tırtılın düşü 🐛

Ben şimdi ağıt mı yakmalıyım, şiir mi okumalıyım, ah mı etmeliyim yoksa her gece bir masal mı anlatmalıyım kendime... Her şeyin yolunda olduğu o yol nerde? Her şey elimizdeyse benim elim nerde?