göknur

90’lar kartpostalı buldum.

Seyrederken gelip geçen kalabalıkları

Güneş ve deniz diyor ki

Gel nefes al biraz

Saçların dağılsın Şeytan Sofrasında

#kılıçkalkan

Ablası bir şairin peşinden giden Can’ın kırıntıları...

Şairlere düşman birinin şair hikayelerinden oluşan kırıntıları.

Can ablası Meral’in esrarengiz kayboluşundan sonra çocukluğunda yaşadığı boşlukları şiirle doldurmaya başlar. Ablasının bu gidişi annesi ve babası tarafından derin üzüntü ile karşılanırken ailede herkes kendine sığınacak bir liman bulur: “Şiir”

Roman karmaşık yapısı ile dikkat çekiyor. Kronolojik bir düzen yok. Bence yazar bunu yaparak ailesindeki ve Can’da olan karışıklığını da vermiş oluyor. Meral’ in gidişiyle hepsinin hayatında büyük bir boşluk yer alıyor. Bu boşluklar birbirinden bağımsız tarih örüntüleriyle veriliyor.

Can gazetecidir ve şairlerle röportaj yapar. Aslında her şairde ablasından bir iz bulmak ister. Ama bir süre sonra ablasının bu gidişini kabullenir. İsmini vermediği şairlerle yaptığı röportajlar sonucunda her şairin bir hikayesi ve şairin şiir anlayışını anlatan bir poetika yer alır. Sonunda ise ‘Şairler Geçidi’ adını verdiği kitabı yayımlanır.

Sözlerimi kitapta yer alan bir poetika ile tamamlamak istiyorum.

Not edin lütfen: uçmak için kanatlara yere inmek için kendimizle ince alaya ihtiyacımız var.

BERGAMA HEYKELTRAŞLARI

Pek tâze penbe tenlere benzer bu taşları

Yontarken eski Bergama heykeltraşları

İlham eden vucûdun edâsıyle mest imiş;

Heykeltraş demek o zaman putperest imiş.

İnsan vücûdu bazan açık, bazan örtülü,

Her çizgisiyle san'atı canlandıran büyü.

Artık dehâya eski güzellikte sinmiyor.