...

akıllanmamak tam bizlik iştir hahayt

şimdi gelsem ki sen, yıkanmışsın saçlarını taramışsın. alnında mini mini damlalar, bir hafiflik, bir incelik yüzünde. buğu ardından yıldızlar gibi parmak uçların pembeleşmiş, sere serpe yatağa uzanmışsın… bunu sevda türküsü olsun diye yazdım, gelinim şimdi yağmur yağıyor yollara, yapraklara. gelsem ki sen evdesin, cümle sıcaklıklarla berabersin. göğsün kapalı, dudakların aralık. ellerimi hohlayıp hohlayıp ısıtsan. … halbuki şimdi sen nerelerdesin

Aşk bu kadar karmaşık bir şey mi?

Üzüleceğini bilerek sevmek mi. Açıkçası sevilmenin ne demek olduğunu zerre bilmiyorum. Sadece filmler kitaplar şiirler ve sevgililerin anlattıklarına dayalı dediklerim. Bu kadar basit olmamalı aşk. Sonunda her aşk hüsranla bitiyor. üzülceni bilerek sevmek aptallıktır. Ve insanlar bu aptallığı bile bile yapıyor. Sonunu herkes bilir. Hangi sebeple ayrılsalar da  sonuç her zaman aynı. Aşk deyince aklıma sadece film kitap gibi şeyler de olan sevgililer gelir. Aşk hikayelerini duyduğumda, okuduğumda , izlediğimde nedensiz yere heyecanlanırım. Nedennini bende bilmiyorum. O kadar çok seviyorum ki anlatamam size. Mesela kardeşim dediği biri anlatıyor bana ikisini  gözleri parlıyor resmen. Ama ben ondan daha çok heyecanlanıyorum.  Evet çok garip bir durum. bu durumu neden anlattı mı zerre hiç bimiyorum. Neyse yani

İnsan üzülceni bilceni bile bile niye mutlu oluyor?