geyiklikilim

konuşamam yalnızca umut.

demlediğim çayı unutmuş gibi burayı da hep unutuyorum.

senin yanından geçerken "sen nasıl başardın, yüz yıllık ağaç gibisin nasıl böyle kaldın, büyürken eskimeyen, eskise de değerlenen" şarkı seninmiş ve sanki içinde bir düğme varmış da sana dokununca bu çalıyormuş gibi.

asude ve durgun bir salon.

Sen benim olsana.

bugün ben bir güzel gördüm.

bu,annemdir.

şimdinin sisi.

nasılsın hayatım?

şimdi,şimdinin fotoğrafı bu.

sen benim komşum olsaydın,senin işten gelme saatini beklerdim bunları da dolaba koyardım,gelince soyar bir de tuzlardım,gelsene derdim gel soğuk soğuk yiyelim,ama komşum da değilsin.

bu annemdir.

çift güllü yasin kitaplarına ve uyuyan sobalara inanıyorum.

işte böyle.

ekmeğin ucunu yemeği severim,sen ?

estetiği bozan şeyleri severim.

altına ne yazayım ?