E biz büyümüşüz?

Seneler geçti, sen geçmedin.

Herşey bu raddeye nasıl geldi bilmiyorum. Sadece, bir daha eskisi gibi olmayacak diye korkuyorum.

Sen muazzam bir yangını başlattın. Benim getirdiğim sular seni paklamazmış, ben kabul ettim artık. Olan biten her şey için senelerce kendimi suçladım. Beni suçladık, hep beraber. Kimse korkmadı bu ateş bana da sıçrar diye. Ve kimse, kendinin ne kadar yandığını, ne kadar bittiğini görmedi. Sen bir ömrün içine o kurdu saldın, çürüttün ama ben o elmayı attım baba.

Sandığım değilim. Hiç olmadım. Olamadım. Kabul ettim. Gülümseyeyim.

Ben artık size her seferinde yaslanan sırtımdan da, batırdığınız bıçaklardan da bıktım.

Sen bu devranı döndürdün canımın içi.

Ben şimdi, o şarkının, en güzel yerindeyim.

Erkek kardeşin, çirkef manitadan önce ablayı öpmesi ile gelen gergin rütbe töreni. :D

Bu ağzına sıçtığımın hayatında benim ne zaman yıkılma, götü başı dağıtma lüksüm olacak?

Ulan anasını satayım, öyle bi şanssızlık ki bu, kalu beladan kalma, ne yapsam atamıyorum üstümden.