GECENİN TANRILARI

🔥

☘️

Hayatımın postudur.

Fionanın başına gelen çoğu şeyde kendimi görüyom aq ya

“Keşke” cümlelerine esir düştüğünüz, sonrasında “Neyse” kelimesine sığındığınız bir an?

Bana çok oluyor bu ara. Neyselerimi keşkelerime değişesim de geliyor. Küfredesimde kaderime.

Bir insanın en kıymetli varlığını kaybetmesi özgürlük müymüş yani?

Gitmez, bitmez dediği en kıymetli parçasını kaybetmesi özgürlük mü? -İnanmıyorum…

İnanmıyorum fakat alışıyorum. Bazen yokluğuna, bazen sevgisine… Bende böyle bir paradoks yaşıyorum işte.

Bakın! “Son” dediğiniz an yanılacaksınız. Çünkü son kelimesi sadece ölümdür.

İnsanlardan sonun olmasını beklemeyin. Çünkü kimse son olacak kadar sabırlı değildir. İnsanlarla yolun bir sebepten kesişir evet. Ama o yol bir gün son bulacaktır…

Ya ölüm olur bu son. Yada içinde zulüm…

Sonra ne mi olur? Sonra biz bize kalırız… Bizim dilimizden sadece bizim gibi kaybedenler anlar ama ne fayda?

Giden geri döner mi? Dönse bile yine aynı şekilde sevebilir mi?

Giden tüm varlığıyla gider dostum. Ve dönen sadece bedeni olur ruhu değil…

Gidişiyle bir sigara yakarsın,dönüşüylede bir sigara yakarsın. Hiç düşündün mü? Neden sigara yakarsın?

Çünkü farketmesende anlarsın eskisi gibi olmayacağını… Peki ya sonra?

Sonra hep sigara yakarsın. Bu gidişe ne şiirler, Bu gidişe ne sigaralar, Bu gidişe çok şey yakılır be dostum.

Küllüğünle yalnız kalırsın, Küllüğümün içi kül kül sen dolmuş, ne boşaltmaya kıyabiliyorum ne de parçalamaya. Anlatabiliyor muyum?

Anlatmak istediğim; seni sen yapan insan bir gün seni senden alıp gidecek dostum.

Ve biz yine, “Biz bize” kalacağız…