acın göğüsümde sevginden daha çok yer kaplamaya başladığı için

annem, güzelim. içimin sızısıyla mı doğurdun beni. ölümden mi var ettin beni. sancını mı kattın bana.

gecenin bir yarısı bok gibi bi hisle balkondan boş sokaklara karşı sigara içmek. huzursuzluğun huzuru nedir deseler bu an derdim

yapmak istersen mükemmel bi hata olurum sana

az önce şöyle bir şey okudum " ilk defa çirkin hissettiğimde karşımda bir ayna yoktu" çakıldı kaldı bi şey boğazıma

canım, seni bu dünyadan sakınıp göğsümde büyüttüm.

geçmişe gitmeyi istiyorum, son bir kez beni sevdiğini hissedeyim istiyorum.

yerimi yadirgamayacagim tek yer kollarinmis gibi geliyor

beni biraz saklar mısın. beni içinde en dokunulmaz yerde birazcık. dünya çok karışık. beni kendine saklar mısın. lütfen.

sonra oturdum o mutfak masasına nasıl bu kadar kendimi kaybettiğimi düşündüm. tek başımaydım ama masa çok kalabalıktı.

durmam gereken yerde kalkıp yürüdüğüm için, kanıma çok dokunan bir şeyi, korkunç bir sessizlikle karşıladığım için sanki bende fırtına yaratmamış alt üst etmemiş gibi sakin sakin gülümseyip konuşmaya devam ettiğim için ve bu sakinliğe kendimi inandırdığım için ve sonra bomboş duvarları izlediğim için. hissettiğim hiçbir şeyi hissettiğim gibi yaşayamadığım için. yolunu gözlediğim kimse geri gelmediği için ve gözümden sakındıklarım gözümün içine baka baka beni harcadıkları için. aslında hiç sorun edilmeyecek bir şeyi sorun ettikleri için ve beni derin bir sessizliğe ittikleri halde bundan şikayetçi olmadıkları için. benim içimde bir yerler sürekli birbirini kırıyor. eskiden kendim kendimle konuşurdum o ses bile sustu. bu sessizlik beni dönülmez yollara sokacak gibi. ve sana sözüm olsun, seni burada böyle bırakmayacağım.

seviştik! evet bu bir günah bilirsin tanrı her şeyi görür sanırım orada durup saatlerce bizi izledi ama şuna eminim ki ikimizden biri olmayı her şeyden çok isterdi