Ve Ben Artık Bittim

“Bensiz mutlu olabileceğini, gülebileceğini hatta ben olmayınca hiç bir şey olmamış gibi yaşamını sürdürebildiğini gördüm. Buna katladım, buna alıştım.Bunu hiç unutamadım. İçimdeki o kırık hissin canımı yaşamın boyu acıtacağı gerçeğini kabul ettiğim gün artık kalbimde taşıyacağım şeyin sen değil,senin kanserin olduğunu fark ettim. Buna rağmen senden nefret etmeyi hiç beceremedim, öyle ki sokakta karşıma çıksan hiç bir şey olmamış gibi yine sana sarılmak, öpmek isteyeceğim. Kendimden utanmalı mıyım bilmiyorum. Kendinden utanmalı mısın, bilmiyorum..”

“Ne diyebilirim ki sana,seni herkes sever.Sevilmeye müsaitsin,ben sevmeye.Ben ölmeye müsaitim, sen aldırış etmemeye.Suçun yok senin. Sen öylece dururken de sevilebilirsin. Ben, sen öylece dururken de seni aniden sevebilirim.Seni anlıyorum. Sen beni aniden de sevmezdin,ben öylece dururken de..Yani sen beni hiç bir şekilde sevmezdin ve ben seni her biçimde severdim..sevdim,sevmedin.. sağolasın..”

“Saçlarınla oynayacağım, dudaklarımı çenene dayayacağım ve bana sarılacağın sessiz bir gece için ‘beklediğim tüm sabahlar sen ol’ diye yalvaracağım.”

“Meğer ne çok yanarmış canı insanın baktığı yerde göremeyince görmek istediğini..”

***

“Senden bahsetmek istemem. Zaten bahsedecek bir şey yok ki… Ben, seni çok seviyorum. Senin dünya umurunda değil..”