bi yaz aksamı ve yine kendimizden baska kimseye zararımız yok

ışıkları kapatan taraf hiç bir zaman ben olmadım. sendin. karanlıktan korkuyorum ama halledeceğim. her zaman hallettim.

aklımdasın, en saklımdasın hâlâ.

aklımda olacağına yanımda olsaydın bu savaşlardan el ele çıkardık.

keşke ikimizde gururumuza yenilmeseydik.

andım olsun canını acıtacağım.

sakın ama sakın aklınızdan çıkmasın. açtığınız her yaradan hesap soracak Yaradan.

inan aklım çıkıyor ama sen bi türlü çıkmıyorsun.

bir fotoğrafına baktığımda bu kadar iç çekeceğimi düşünmemiştim.

sen o evi yaktın ve ben içindeydim.

ben bazı konuları halledemiyorum. keşke beraber halledebilsek.

hiç bitmiyor tuzakların.

gülüşünün karanlığında uyuya kalsam günlerce.

kafamdan bir an bile çıkmayışın o kadar güzel ki.

senden uzaklaşacağıma daha çok yaklaştım.

en güzel reçeteyi Sait Faik yazmış: "tek ihtiyacım olan şey; bir deniz kıyısında sabaha kadar oturup, olan biteni gözden geçirdikten sonra kafasında her şeyi aşmış bir insan olarak kalkıp gitmek."