İyi ki beni sevmedi.

Ben seni seviyor olmaya olan sevgimi kaybettim...

Çok yorulmuşum. Doğrularım olmuş, yanlışlarım onlardan biraz daha fazla. Olsun! Yine olsa yine yapardım. Şimdi dönsem o yıllara, dönebilsem; yokuşmuş, dikenliymiş, çıkmazmış, çukurmuş, uçurummuş dinlemez, aynı yolu koşardım.

Kırdınız beni!

Birileri beni toprağın altına gömmeden ve bedenim çürüyüp kokmadan, affetmek isterdim seni.

Kimin hikayesine figüran olur benim kahraman ilan ettiğim?

Beni sevmedi. Bu mühim değil, kimseye kendini zorla sevdiremezsin. İnsanlar, şanslı olanlar ve şanssız olanlar diye ayrılır. Kendini şanssızlardan sayar, yaşamaya devam edersin.

Ve benim sırtımı dayayabileceğim bir duvarım yok. Gölgesinde dinleneceğim bir omuzum da yok.

Ben iyi biri değilim, sen de iyi birini hak eden biri değilsin.

Bir zehri, insan bir kerede yutmalı, ya ölür ya kurtulur.

Hangi ümide sarılsam elimde kalıyor, neyi seversem ölüyor.

Gözyaşı tadı silinmiyordu, gülmek için yaratılan dudaklarımızdan...

Mutluluğa varmak için bindiğimiz gemileri buz dağları parçaladı.