skoneini

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές

κι αν ο κλοιός στενεύει

ο νους μας είναι αληταριό

που όλο θα δραπετεύει.

να σε κερδίσω πίσω ,

μα ,

δεν ξέρω ούτε τι να πω στον εαυτό μου

να τον πείσω ,

Γυρνάει στο μυαλό μου ώρα αυτό το ερώτημα. Ξέρεις πού κατέληξα; Ότι οι νύχτες μου περνάνε τόσο δύσκολα όσο και οι μέρες μου. Έχω τέτοιο κάψιμο στη ψυχή μου που ακόμα και οι μέρες δεν λένε να φύγουν.

Πώς θα διώξω αυτή τη σαπίλα; Δε θέλω να σε συνοδεύει αυτή η σαπίλα μέσα μου, όσο γυρνάς στο μυαλό μου. Είσαι τόσο υπέροχη, σιχαίνομαι που μέσα μου περιτριγυρίζεσαι από τη μαυρίλα μου όσο σε σκέφτομαι.

Συγνώμη που το μυαλό και η ψυχή μου σε κάνουν να φαίνεσαι άσχημη. Να με πονάς.

Σε αγαπάω, δεν θέλω να στο κάνω αυτό.

Το ηλιοβασίλεμα βρίσκεται καθημερινά εκεί, για να σου υπενθυμίζει πως ίσως, τελικά, κάθε τέλος δεν είναι άσχημο.