İsimsiz

“Kolay ölme ama anlamsızda yaşama…”

Kişi, kaybettiğinin boşluğunu, kaybettiğine dönüşerek doldurmaya çalışır.

"Alıştır kendini, kaybetmekten korktuğun her şeyin gitmesine."

Okumuyoruz, dünyayı düşüncenin konusu etmiyoruz. İmajlarla duygular üretiyoruz. Bir de anlamlı bir yalnızlıktansa, birlikte yaşadığımız yanılgıyı seviyoruz.. Okumalıyız daha çok okumalı..

“Abartılı kaygı, endişe ve sevinçler anlamsızdır.”

Carlos Castenada demiş ki:"Her anını, dünyadaki son dansınmış gibi geçir."

Hayal kırıklıkları yersiz beklentilerin sonucudur..

İçsel boşluk, dışsal arzuya yönelir.

Jung’a göre çocukken gördüğümüzü hatırladığımız en eski rüya, sembolik bir biçimde, koca bir hayatın (en azından ilk yarısının) “özünü” ortaya koyuyor; bir anlamda kişinin içine doğduğu “içsel zorunluluğu” yansıtıyor. Unutulmayan çocukluk rüyalarının üzerine düşünmek gerek.

Kurtarıcı aramak, kurban aramanın ince bir yolu.

Dekadans: Toplumsal çürüme, ahlaki çöküntü...