Um þann er kom með forna söngva Það var sagt á Íslandi á dögum Sturlunga að ókunnur maður færi víða um land. Hann var hár vexti og dökkhærður og sýndist hvorki ungur né gamall. Hann bar hörpu með sér og dvaldist sjaldan lengi á sama stað.
Eitt haust kom hann að veislu mikilli. Menn spurðu hann að nafni, en hann kvaðst það síðar mundu segja. Um kvöldið var honum boðið að syngja, og tók hann þá hörpu sína. Varð þá hljótt í skálanum.
Þá kvað hann um Celebrimbor, son Curufins, sonar Fëanors, og sagði að enginn smiður hefði verið meiri. Mönnum þótti undarlegt hversu glöggt hann kunni frá þeim tíðindum að segja, er gerst höfðu löngu fyrir daga allra lifandi manna.
Ungan sá ek bróðurson minn, er við eldinn lék hann; mjúkar hendur mótuðu málm af föðurarfi.
Síðar smíðaði hann hringi þrjá af visku; eldur, vatn og vindur vörðu verk hans lengi.
Bjartur smiður smíðaði bauga með miklum mætti; ljós álfa dvínaði eigi meðan lifði hans list.
Að því loknu lagði maðurinn frá sér hörpuna. Sumir sögðu að tár hefðu sést í augum hans. En er menn leituðu hans næsta morgun, var hann farinn. Menn vissu eigi hver hann var né hvaðan hann kom. Sumir sögðu að hann mundi eigi vera maður af mannlegri ætt, heldur einn þeirra sem fara óséðir um heiminn og birtast mönnum um stund. Aðrir sögðu aðeins að hann hefði borið mikla sorg í brjósti og gamla söngva í minni sínu.
Small notes: 1. I wrote this piece inspired by Icelandic sagas, as if it had preserved a memory of Maglor wandering among Men long after the events of LOTR. The people who hear him sing don't know who he is, only that he is a strange harp-player. 2. The poem is inspired by dróttkvætt. I know true dróttkvætt has very strict rules of rhythm, syllables, and internal rhyme, so this isn't meant to be a reconstruction of a real skaldic stanza, just my attempt to capture the feeling of it: a praise-song carrying memory, honor, etc, although the poem is not really a warrior's praise of Celebrimbor, but an uncle remembering the child he saw grow into the greatest smith of the Elves in Middle-earth. 3. The Days of the Sturlungs were a period of Icelandic history, roughly 1220–1264, when Iceland was dominated mainly by the Sturlung family. During this time Iceland was not ruled by a king; instead, powerful chieftains (goðar) competed for influence.
My contribution to @jrrt-native-languages-fest Translation to English under the cut
