Um ĂŸann er kom með forna söngva Ăað var sagt ĂĄ Ăslandi ĂĄ dögum Sturlunga að Ăłkunnur maður fĂŠri vĂða um land. Hann var hĂĄr vexti og dökkhĂŠrður og sĂœndist hvorki ungur nĂ© gamall. Hann bar hörpu með sĂ©r og dvaldist sjaldan lengi ĂĄ sama stað.
Eitt haust kom hann að veislu mikilli. Menn spurðu hann að nafni, en hann kvaðst ĂŸað sĂðar mundu segja. Um kvöldið var honum boðið að syngja, og tĂłk hann ĂŸĂĄ hörpu sĂna. Varð ĂŸĂĄ hljĂłtt Ă skĂĄlanum.
ĂĂĄ kvað hann um Celebrimbor, son Curufins, sonar FĂ«anors, og sagði að enginn smiður hefði verið meiri. Mönnum ĂŸĂłtti undarlegt hversu glöggt hann kunni frĂĄ ĂŸeim tĂðindum að segja, er gerst höfðu löngu fyrir daga allra lifandi manna.
Ungan sĂĄ ek bróðurson minn, er við eldinn lĂ©k hann; mjĂșkar hendur mĂłtuðu mĂĄlm af föðurarfi.
SĂðar smĂðaði hann hringi ĂŸrjĂĄ af visku; eldur, vatn og vindur vörðu verk hans lengi.
Bjartur smiður smĂðaði bauga með miklum mĂŠtti; ljĂłs ĂĄlfa dvĂnaði eigi meðan lifði hans list.
Að ĂŸvĂ loknu lagði maðurinn frĂĄ sĂ©r hörpuna. Sumir sögðu að tĂĄr hefðu sĂ©st Ă augum hans. En er menn leituðu hans nĂŠsta morgun, var hann farinn. Menn vissu eigi hver hann var nĂ© hvaðan hann kom. Sumir sögðu að hann mundi eigi vera maður af mannlegri ĂŠtt, heldur einn ĂŸeirra sem fara Ăłséðir um heiminn og birtast mönnum um stund. Aðrir sögðu aðeins að hann hefði borið mikla sorg Ă brjĂłsti og gamla söngva Ă minni sĂnu.
Small notes: 1. I wrote this piece inspired by Icelandic sagas, as if it had preserved a memory of Maglor wandering among Men long after the events of LOTR. The people who hear him sing don't know who he is, only that he is a strange harp-player. 2. The poem is inspired by drĂłttkvĂŠtt. I know true drĂłttkvĂŠtt has very strict rules of rhythm, syllables, and internal rhyme, so this isn't meant to be a reconstruction of a real skaldic stanza, just my attempt to capture the feeling of it: a praise-song carrying memory, honor, etc, although the poem is not really a warrior's praise of Celebrimbor, but an uncle remembering the child he saw grow into the greatest smith of the Elves in Middle-earth. 3. The Days of the Sturlungs were a period of Icelandic history, roughly 1220â1264, when Iceland was dominated mainly by the Sturlung family. During this time Iceland was not ruled by a king; instead, powerful chieftains (goðar) competed for influence.
My contribution to @jrrt-native-languages-fest Translation to English under the cut




























