Teksty totalnych kotów w polskiej rapgrze z fotami

Modna restauracja, pięć na pięć Typ na wejściu mierzy mnie jak pies Nie wiem co jest, to te vansy? Może gdzieś mam krew? No bo znać mnie nie ma skąd, przecież wiem jak jest Wchodzę śmiało z nią, towarzystwo lepsze pytam Babkę obok czy się stało coś, bo się zbladło coś Ta się dusi to jej mówię, żeby tak szybko nie żarła Bo jej gardle może stanąć kość, albo coś Ą Ę proszę państwa, piękni, pachnący, trochę z miasta Nie kroimy takim nożem ciasta? ja to takim nożem to się chlastam Ja to dziury na spodniach i dziary na papie I co masz w serduszku, a nie jaki masz znaczek A tu jakby wszystko inaczej A baba jak wstała, potknęła o dywan i leci jak długa na odstrzał I rozbija się o podłogę w pył, bo w środku jest pusta jak bombka

Urodzony po to by zdobywać szczyty (tak) Veni, vidi, vici, bez muzyki byłbym nikim (ej) Te nagrania kiedyś przejdą do klasyki To coś więcej niż te pliki, bez muzyki byłbym nikim

Nawet jakbym kupił za gotówę dom na wzgórzu To nie dom skoro sam się nie podniosę z gruzu W końcu się nauczyłem angielskiego wyjścia Miało być wyro, ale wiesz znowu stripclub Ćma barowa, ultrafiolet nie spali nas Sumienia nie działają, lampy to nie białe Air Max'y Pod osłoną nocy nic mnie nie zaskoczy To jest moje moro kiedy zerkam moim zmorom w oczy Ludzie kochają jak upadasz by się utożsamiać Nie to miałem w planach, przestałem się starać Mam nadzieję na odpowiedź, chociaż pytanie zadaję tylko sobie

Wyspani jak zawsze, prowadzimy rozmowę, nie gadkę, parząc herbatkę Nalej rosołu, ja poszatkuję, kurwa mać, nie siebie, natkę Przejęzyczają się najlepsi Darłem się, że wyjebie nie ciebie tylko śmieci Później, nie krzykiem, donośnym głosem życzyłem ci nie śmierci tylko dzieci Wychodzę wkurwiony do roboty, ale nie zawsze, dzisiaj I twojej przyjaciółki Ani, kochanie nie pragnę Ja bym tak się popisał? Wiem, czasem klnę na zjebane nie małżeństwo, społeczeństwo Do twego byłego, nie pizdy mówię koleżeńsko A do ciebie „kocham”, nie nigdy, wolę często

Młodsze o połowę panie proponują mi rozrywkę Piszą w prasie, że jestem artystą, który robi biznes Mam numery do połowy znanych ludzi W klubach gratis w loży mi stawiają kubły wódki Z nut to kojarzę tylko hasztag Umiem zagrać na pianinie jeden numer do połowy na dwóch palcach Liczę jak upośledzony, trwonię kasę Na siłowni byłem raz, bo pomyliłem drzwi na basen

W mieście, w którym wszędzie jesteś hen gdzieś od Edenu Więc graj twardo, bo tu dawno znaczy jakoś trzy dni temu, och Wszystko ma ważność, nawet prawda Więc cokolwiek powiesz, to nic nie mów, nie wypada Ja jestem wilkiem, co odłączył się od stada I mój dom jest tam, gdzie siadam Czyli zwykle tam, gdzie spadam, och

Bruce Lee mi powiedział, żebym był jak woda A ten bit jak naczynie, co wypełnią słowa Parę lat przybyło, dzieciaku ciągle forma Prawilnie przypominam, słuchasz typa w wieku ojca Będę tu do końca, mojego lub jej W imię rapu marny łaku zasługujesz na śmierć A ty piej, a ty piej, a ty kogucie piej Skandują moi ludzie, dla nich ta brudna pieśń

Miało być tak pięknie, gdy śniła się kariera Śnił Ci się Bentley i zegarek od Cartiera Myślałeś że szturmem podbijesz se ten Olis Bo jak bicik dobrze buja to nieważne co pierdolisz, ta Skąd mogłem wiedzieć że tak wszystko tu zmieni hajs I będą robić z siebie klauna jak Pennywise