სინაზე

როდის სცადე ყოფილიყავი ის ვინც მართლა ხარ “ ხოდა ბარემ აქ დავწერ . გულწრფელი სიცილი მომენატრა … აი ისე რო იცინი რომ

ბოლოს გავიწყდება რაზე იცინოდი და მაიმც აგრძელებ , ბოლოხმაზე რო

 - ჩვენზე ფიქრით იწყება ყოველი დილა და იმავე ფიქრით სრულდება ... სამუშაო დღე იყო, ჩემი ნაჩუქარი წინდები გეცვა და დიდი სიამაყით მაჩვენებდი მე კი ვფიქრობდი , წინდები ფეხებს გითბობდა ჩემი სიყვარული კი კაშნედ გეფინებოდა გულზე ...უბრალოდ ძალიან მინდოდა არ შეგციებოდა და შენიგათბობა შემძლებოდა , გარეთ ხომ ასე ძალიან ციოდა...ყოველთვის ვიცი რომ ჩემი გესმის და მეც მჯერა რომ ხარ ... სადღაც შორს, მაგრამ ჩემთვის ..

 მეფის სიმღერას მოუსმინე  მაგრამ  სიტყვების ნაცვლად ემოციები გესმოდა... ვიცი რომ ჩემთან ხარ... აქ ხარ..

ჩვენი სახლი ჩემი ყოველი წარმოსახვის ნაწილია , მზის სხივებით სავსე,განა ამინდს მნიშვნელობა აქვს..შენ შორს ხარ , მე კი აქ . ვიცი რომ მოხვალ და ისევ გამათბობ , ჩვენ ხომ ერთმანეთისთვის ვართ... მე და შენ .. ჩვენ.. 

პარამმ...პარამმ...პარამმმ... ნაბიჯი, ბრუნი , ნაბიჯი ბრუნი . პარამმ...პარამმ...პარამმ...

შენ იცი მე საითაც მიმყავს საუბარი :)

- ნოტებით სათქმელი დილა გათენდა . ჩემს უდარდელ ბალიშში ჩაფუებული , ძილ გამქრალი მაგრამ სასიამოვნოდ მომღიმარი .

ღამის კოშმარები გავაქროთ . მოდი ერთად ...

ერთი.. ორიიი... სამიი...

ჰაიდეე სიზმრებოოო ჰაიდეე .

-რაოო არაო??

...-არმახსოვს რა ხდებოდა , შემეშინდა , გავიღვიძე და ვიღაც იჯდა ოთახში სკამზე , მერე როგორც ბავშობაში ... თვალები უნდა დახუჭო სამამდე დაითვალო და აღარ არარის . ფა ფუ !

- ვის ყოველთვის ჰქონდა ამი პასუხი .. -ლი ჩვენ უკან არ ვიხედებით , შეცდომების გარეშე ვერ ვისწავლით ხო იცი ეს ლი .

ლის რო ვკითხო ..

-თოლიები სად მიფრინავენ ?

-ვი. იცი ინგლისურად "seagulls" რო ქვია?

- თავიდანვე ხო მეპარებოდა ეჭვი არა ?!

- კარგი ხო უბრალოდ არვიცოდი ..

ლი სად მიფრინავენ თოლიები ??

ვი.. ვი.. შენთან ( გაიღიმა და 2 წლის ბავშვის დაჯღანული სახე მიიღო)

- ღმერთო ჩემო ! ჩემთან ღა რატო ?!

- შენხარ თოლია , აი ზღვა ხო გიყვარს , თეთრიც ხო ხარ და ზღვის სუნის გარეშე შენს ყოფნას რა აზრიაქ , არაა?

- უკვე ღმერთი შევაწუხე მაგრამ ისევ , ღმერთო ჩემო !

- ხო თან შენსავით კივიან გაბრაზებულზე ( გადაიხარხარა და წყალში გადახტა )

ესე დავრჩი მარტო დიდ ქვაზე გაურკვევლად გაოცებული ...

თოლია , თოლია...

ბავშობაში მეგონა რომ შავი ზღვის გარდა სხვაგან ვერასდროს შევცურავდი . მოგზაურობა ხო ძვირიათქო , ალბათ რამდები ფული უნდა მოაგროვო იტალიაში რო წახვიდე მეთქი ( თან კაპრი გადიოდა სერიალი მაგ პერიოდში და კაპრიც ჩემი ოცნების ადგილი გახდა )

ვზივარ დიდ ქვაზე ადრიატიკის ერთერთ სანაპიროზე და იმაზე ბედნიერი ვარ ვიდრე ლი წარმოიდგენე ოდესმე , მე ხომ შავი ზღვის გარდა სხვა ზღვაშიც შევცურე .

შემდეგ იწყება ტავის ტკივილები, დრამები იმის თვლა მოპირდაპირე კორპუსის რამდენ ბინაში ანთია სინათლე და ა.შ . ჩემი ბალიშიც დაიღალა ყოელღამე უიმედო დასველებებით , ეგ კი რატომ ხდება არვიცი . 

დეპრესია ეს სიტყვაუკვე ისე მეზიზღება  ადამიანი რო იყოს დავახრჩობდი  და მერე დამცინავად გადავხედავდი “ ხოო მიიღე ძუკნათქო” .

უბრალოდ რა ჯანდაბაა . ჩემითავი ქილაშ გამოვამწყვიდე საიდანაც გასვლა არმინდა და თან თავს კარგადაც არვგრძნობ. 

17:43

- ტყეში ვარ , ყოველთვის მიყვარდა წვიმიან ამინდი ტყეში სიარული , სუნი ,ხმაური ყველაფერი სასიამოვნოა ამდროს , მაგრამ დღეს რაღაც უცნაური ხდება. მეშინია , თითქოს ჰალოცინაციები დამეწყო , საიდანღაც ხმა მესმის , ფეხის ნაბიჯები ფოთლებში , მაგრამ ყურს თუ კარგად დავუგდებ ვხვდები რომ წვეთების ხმაა დიდ ფოთლებზე . თან ეს უცნაური ადგილი ვნახე დღეს პირველად და თავს უფრო ცუდად ვგრძნობ , ხრამში ვიყურები და იქიდან ხმები ისმის , საიდანაც არაფერი უნდა ისმოდეს და მგონია ვიღაც ამოდის, ნელ-ნელა ჩემთან მოდის ....ყოველ ჯერზე მგონია რომ უკან რაღაც ან ვიღაცაა და შორი ხეების ფოთლებში სილუეტებს ვხედავ შავებს და თეთრებს ...