Wielkie książki pomnażają nam ojczyzny. Te lokalne i te globalne. Jesteśmy dziećmi swoich światów rodzimych, ale sztuka potrafi sprawić, że odnajdujemy azyl w tym, co wydawało się obce i niezrozumiałe.

Bo są na tym świecie wojny, na których nie żołnierze walczą, a nie wszystkie zwycięstwa i klęski ludzkości trafiają do kronik.

Nie ma dróg na skróty w życiu, które warte jest przeżycia.

Nie jest zbyt dobrze czuć, jeśli się nie wie, jak myśleć.

Ludzie mówią, że miłość to kawałek nieba. Zaczynałem sądzić, że miłość to kawałek piekła.

Miłość nie zwycięża wszystkiego. I ktokolwiek myśli inaczej, jest głupcem.

Zawsze mówię, że jak ktoś długo żyje, dożyje wszystkiego.

Jest rzeczą dowiedzioną i wykazaną w wielu opowieściach, że dusza zdolna do najlepszych uczynków jest także zdolna do najgorszych przestępstw.

Godziny biegną szybko, kiedy człowiek rozmyśla.

W głębi naszych umysłów nic nigdy nie ginie.

Przywilejem młodości jest nieświadomość zaciąganych długów.

Wiem już, jak człowiek zaczyna gardzić samym sobą - kiedy wie, że robi źle, a nie potrafi przestać.

Zrozumiałem teraz, że wykształcenie zdobywa się głównie po to, by uświadomić sobie, iż rzeczy, w które wierzyło się całe życie, nie są prawdą i nic nie jest takie, jakie się wydaje.

Bogowie i śmiertelnicy dzielą jedną rzecz wspólną. Kiedy są młodzi, roją sobie, że uczucia zrodziły się dopiero razem z nimi.

A mimo to wierzę, że przyszłość to jedyne miejsce, które wciąż można zmieniać. Tę zmianę jednak każdy powinien zawsze zaczynać od siebie.

Na podstawie własnych doświadczeń ludzie chętnie formułują ogólne prawa. Nie są raczej skłonni, a nawet nie są w stanie, zaakceptować, że obok siebie może istnieć wiele rzeczywistości.