İnsan hər dərdini, problemini,hər çöküşünü özü yaşayır. Təkbaşına. Doğmalarından, sevdiklərindən xəbərsiz,yalnız.Ətrafında min insan belə olsa , bir insan belə olsa yenə də yalqızdır…

Dostoyevski deyir ki; "İstər şirin, istərsə acı olsun, xatirə insana əzab verir..." Bilirsinizmi niyə? Çünki şirin xatirələr insanı intizara salır, pis xatirələr isə insanı kədərləndirir. Bəzən yoruluruq. Var gücümüzlə hər kəsdən və hərşeydən, ən əsasıda bütün xatirələrimizdən qaçmaq istəyirik. Alınmayacaq! Çünki heç bir şey insanı özündən və xatirələrindən uzağa apara bilmir.

Heç tanımadığın biri ilə dəniz qırağında oturub dərdləşib rahatlamaq istəyi...

Hərdən qəlbin bir kimsədən xəbərsiz, məni deyib döyünürsə bəsimdi...

Əgər bir də görüşməsək biz, dayansın bu dünya bir də dönməsin...

Səninlə uzun-uzun dəniz kənarında oturmağa ehtiyacım var💙

Bəzən həyat dözülməz görünür. Bir an sonra eyni həyat hədsiz dərəcədə gözəl görünür. Həyat heç vaxt dəyişmir. Yalnız ona baxışın dəyişir.