gidelimMürsel

“Lübnanlı ünlü entelektüel Elias Khoury şöyle bir şeyler yazmıştı; ‘Sen deniz, gökyüzü ve hayat için şarkı söyledin ama dualarını yaratan ellerin zincire vuruldu. Savaşın sona ereceğini düşlediğimizde şöyle bir manzara hayal ettik: bir kadın yalnız başına şehrin ortasına gidiyor, orada duruyor ve şarkı söylüyor. Şarkısının her parçasıyla ülkenin bir parçası geri dönüyor ve şarkı sona erdiğinde, sanatçıyı değil şehri yeniden buluyoruz.’ ” Güven Adıgüzel

Feyruz, 1975 yılında başlayan Lübnan'daki iç savaştan dolayı 17 yıl suskun kalmış bu süre içinde ülkeyi terk etmemiştir. İç savaşın acısı devam ederken eşini kaybetmiş, kızı intihar etmiş ve kız kardeşinin de ölüm haberini almış hüzünlü bir Ortadoğu bestesidir aslında o. 91 Ekim’inde sona eren sessizliği, 94 yılında halkına verdiği konser ile iç savaşın bittiği anlamındadır. Feyruz artık herkesin hüzünlü şarkısı olur.

“Feyruz, Beyrut'tan tüm dünyaya seslenen şiir.” Güven Adıgüzel

Nasibe teslim olmak gönül genişliği ve rahatlıktır. Bizler “nasip” kelimesini sadece cümlelerimizde süs olarak kullanır, iş teslim olmaya geldiğinde sağırlaşırız. Günübirlik ve müzmin şikâyetlerimizin çoğunun kaynağı “teslim olmaya” direnmemizden başka bir şey değildir.