Zamanın bir yerinde, bir adamla tanıştım. Hikaye anlatmayı seven, güzel konuşan bir adamla. O farkında olmadan alıştım ona, tanıdım, sevdim. Diğer herkesten bir basamak yükseğe yerleştirdim onu, hep gözümün önünde olsun istedim. Fazla titredim üzerine ancak hiç şikayet işitmedim.
Bende biriken enerji fazlalığını ona aktarmaya çalıştım başta. Bana hep, ben aslında çok eğlenceli adamım, derdi ve bunu kanıtladı daha sonra. Neşesi biraz yerine gelince yandan çarklı güler o, nasıl sevimli olur, bilmezsiniz siz.
Zamanla o da bana değer verdi. Değerden kastım, öyle basit değil işte. Her sözüyle, her davranışıyla hissettirdi bunu. Beni korudu, bana destek oldu, benimle gülmeye çalıştı ve hatta benimle gözleri doldu. Gitmedi benden, bırakmadı beni, sözünü tuttu.
Bana şiir sevdirdi. Bazı şarkılar var ki, buram buram onu anlatırlar. Bir şarkı var ki, ne zaman dinlesem kulaklarımda onun sesi. O inanmadı bana ama, çok güzel söylemişti, o şarkıyı.
Kedileri sev dedi bana. Ne zaman kedi görsem korkan ben, onu severmiş gibi sevdim sonraları kedileri.
Fazla konuşmadı hiç; az anlattı, çok sustu yanımda. Ama bilseniz, nasıl gevezedir gözleri.
Anlatılmaz bir adamla tanıştım ben uzun zaman önce. O istemediği sürece, o adam yaşanılmaz da. Bu yüzden ne tam anlatabilirim onu ne de anlatmak isterim, kıskancım sanırım biraz. Bana onu yaşama şansı verdi. Bana şans getirdi. Ki, biliyorum, yine inanmaz buna o serseri.
Hayatına beni de dahil etti. Aramızdaki farklılıkları umursamadı hiç. Kendi geceleri severken, bana güne bakmayı öğretti. Yeryüzü ile gökyüzü gibi birbirinden bağımsız, birbirine aykırı; ancak onların birlikteliğiyle güzel olan bir dünyayı gözlerimin önüne serdi.
Yeri asla dolmayacak bir adamla tanıştım ben. Söz verdiğim gibi, hep bir gıdım fazla seveceğim bir adamla.
Bugün, o adamın doğduğu özel gün. Her zaman yanımda olacağını bilmek çok güzel. Sonsuz’a kadar.
snowghoul
theartofmadeline
baratheonpilled
gracieabrams
gummygunk
