bana,

sana,

bütün ihtiyacı olanlara.

Bu sene kaldığım yurt değişmişti ve tüm sene olumsuz hislerimde bunun gerçekten büyük bir etkisi olduğunu düşünüyorum. Geçen sene yaz stajında nöbetçi yurtta kalırken hayatımda ilk kez çok ciddi ve mutsuz edici bir yalnızlık hissiyle tanışmıştım. O his o zamandan beri ara ara yokluyor beni. Bunu en çok bu seneki yurtta yaşadım galiba. Yurda her döndüğümde ya yorgunluktan sadece uyumaya gidiyordum ya da her an benim tercihim olmayan bir yalnızlık ve mutsuzluk hissini kucaklayacak gibiydim.

Bir haftadır aile evine yerleşmeye çalışıyorum, bu kadar çok eşyamın olması ve hiçbir yere sığamamak beni de şaşırttı. Herkes olduğu yerde çok iyi olsun, ben de bir yerlerde kendi evimde ekonomik özgürlüğümle iyi olayım istiyorum. Ufukta Erasmus olduğu için iş arama sürecine de adım atamıyorum. Planım da yok pek, her yolu deneyeceğim ama bunu yaparken de tüm yollardan geri dönmekten korkuyorum sanırım.

Kendimden o kadar uzak kaldığım bir dönemden geçtim ki kendimi de özledim sanırım. Bu özlemi nefret ettiğim bazı alışkanlıklarıma dönerek ve kendimden daha da soğuyarak taçlandırıyorum. Çevremde en sevdiğim insanlardan bile uzak kalmak isteyen gudubet halim de bu yüzden sanırım. Kendime dönebilirsem size de döneceğim inşallah demek istiyorum hepsine, demiyorum tabii. Saçlarımı kestirdim, gaza gelip en son 16 yaşında olduğu kadar kısa hem de. Rahatlık açısından çok iyi oldu ama asla şekil almıyor, özellikle yatıp kalkınca aşağıdaki görseller gibi oluyorum. Gidene kadar biraz daha uzar ve daha şekilli haline gelir umarım. Bunu en çok fotoğraflarımın güzel olması için istiyorum, bu şekilciliğe verdiğim önem de yeni özelliğim maalesef. Her şey ileride pişman olmayayım bu fotoğrafları görünce olarak beliriyor zihnimde, ileriyi de ilerideki Esra düşünsün ya artık. Hem it's French'tir değil mi? Buradaki profilimi de değiştireyim ki hayatımın gerçekten yeni bir döneminde olduğumu hissedeyim, en garip gelenlerden birisi bu güncelleme olacak sanırım.

Bu şarkıyla mezuniyet paylaşımı yapmayan bir ben kalacağım diye üzülmüştüm, Tumblr'a nasipmiş 🫡