Όταν είμαι έξω θέλω να γυρίσω σπίτι και όταν είμαι σπίτι θέλω να ξεχυθώ στους δρόμους.
Ονειρεύομαι κάτι απροσδιόριστα μεγάλο αλλά πνίγομαι σε μια κουταλιά νερό.
Με σιχαίνομαι επειδή γκρινιάζω και μετά γκρινιάζω επειδή με σιχαίνομαι.
Θέλω πολλούς φίλους αλλά δεν τους δίνω πολλή από την ώρα μου.
Σχεδιάζω το μέλλον όμως κυρίως ζω στο παρελθόν.
Αγαπάω πολύ όταν φτάνω να αγαπήσω, όμως αργώ να φτάσω εκεί.
Δεν αντέχω να είμαι το επίκεντρο της προσοχής, αλλά παραπονιέμαι που δεν με προσέχει κανείς.
Φαίνομαι σνομπ και ξινή μα στην πραγματικότητα απλά ντρέπομαι να σου μιλήσω.
Κλαίω όταν γελάω και όταν θέλω να κλάψω δεν κυλάει ούτε δάκρυ.
Ελπίζω πολύ μα ρισκάρω λίγο.
Σε θέλω πολύ αλλά δεν σε θέλω κιόλας.
Δεν είμαι εγωίστρια όμως είμαι ανασφαλής.
Θέλω να περνάω χρόνο με τις σκέψεις μου, αυτές οι σκέψεις όμως με φοβίζουν.
Περιμένω κάποιον να με αγαπήσει, μα άμα έρθει θα φύγω να σωθώ.
Τους καταλαβαίνω όλους και τους συμπονώ αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί νιώθω έτσι εγώ.
Στεναχωριέμαι που δεν μου ρίχνεις ούτε ένα βλέμμα, μόλις με κοιτάς όμως στρέφω το βλέμμα μου αλλού.
Συμβουλεύω τους άλλους ακριβώς όλα αυτά που αδυνατώ να ακολουθήσω εγώ.
Νιώθω μόνη σε ένα δωμάτιο γεμάτο κόσμο.
Πεινάω πολύ ενώ μόλις τελείωσα το φαγητό μου.
Περιμένω κάτι να έρθει μόνο του χωρίς να πάω να το πάρω εγώ.
Μάλλον κάπου κάνω το λάθος εγώ
μα όντως δεν μπορώ να το βρω.
Ίσως απλά το λάθος να είμαι εγώ.
Ίσως και μάλλον να μην με αγαπώ.