I talk a lot.

Him: Wala ng pede pumatong sa puso ko e, IKAW lang. :)

Me: Kilig!

Sa 27 years ng existence ko dito sa mundong ibabaw marami ako natutuklasan about myself at marami rin naman akong hindi pa nadidiscover pa. May confusion pa rin sa ugali ko minsan. Basta minsan sa buhay ko, kadalasan di ko na kilala ang sarili ko. Hindi ko alam if normal yun pero basta may pakiramdam ako minsan na ganun. Hahaha! (DRAMA!) Back to the topic, haha! Marami ako natutunan sa buhay na to.

Una;

Hindi lahat ay maiituring mo na kaibigan. Minsan kung sino pa yung mga super duper close mo sila pa yung maninira sayo. Nagtetake advantage sila sa lahat ng nalalaman sayo para gamitin yun against you. Well, hindi ko naman nilalahat ng mga kakclose ko pero base sa mga naeexperience ko masasabi kong KARAMIHAN ay ganun sila. Bakit? Ikaw, pag kagaya kita na napakaopen book ng buhay at gustong gusto mo na ikinekwento ang buhay mo basta kumportable ka doon sa tao ioopen at ioopen mo yun. Ako yata yung tipo ng tao na wala ng PRIVACY na tinita sa sarili. Hahahaha! (Masama ba yun?) Then all of a sudden ito na magkekwento ka na ng mga experiences mo or kung ano man yan failures, etc doon sa so called BFF mo. Tas at the end of the day ichichizmax na pala nya yun sa iba kasi paclose effect lang sayo pero yung mga ipinagkatiwala mo sa kanya gagamitin nya yun against sayo. Hmmm, maybe dahil sa inggit? Hahahahahaha!

Pangalawa;

Wag ka masyado maging attached sa mga kaibigan mo. PEOPLE CHANGE! Ika nga! Lalo na pag malayo na ang nararating nila sa buhay, iexpect mo na na di ka na makikilala nyan. Hahahahaha! Pero hindi na rin naman ako nagulat. Hahahaha! Yung mga kaclose mo nung una sila na yung parang hindi ka na kilala. Yung tipong nabalewala na yung pagsasama nyo dahil syempre hindi ka na nila kauri. Purita ka kasi sila PAYAMAN na. Kaya tanggapin na lang natin yun. People come and go ika nga.

Pangatlo;