m"

kralı gelse yıkılmazdık ama, 1.55 kıvırcık yolladılar

bugün seni hatırlatan şarkıları sildim, yarın seni sileceğim.

bu defa önceden hazırladığım kitabı verdim. içine küçük bir kâğıt koymuş "hep seni düşünüyorum" diye yazmıştım. kitabı geri getirdiğinde baktım benim verdiğim kâğıda, o cümlenin altına "ben de seni" diye yazmış. bu iki kelime boğulmakta olan ruhuma bir hayat öpücüğü kondurmuştu sanki...

gelme, alıştım artık yokluğuna. yüzündeki detayları hatırlayamıyorum. kim bilir, belki gülüşün de değişmiştir.

duvarları rengârenk çiçeklerle bezeli bir ev ve manzarası her daim gökyüzü olan bir pencere, sensin işte.

eskiden içimi sevgi ve şefkatle dolduran insanlar şu an sadece midemi bulandırıyor.

baştan başlamaya inanıyorum. gerektiği kadar baştan başlayacağım

sen her acıyı, her zorluğu, her yaşanmışlığı taş yapıp bağrına basarsın. biri gelir ve o taşın üstünde mesken tutar. orayı yurdu beller. sana zarar verse de söküp atamazsın, senden bir parça olur. soğuk olur yakar orayı. tek sen ateşi hissedersin. sıcak olur su döker. o suda tek sen boğulursun. bazen öyle bir şey olur ki, o orda ev inşa eder ama sen evsiz kalırsın.

bırak. ne olacaksa oluyor zaten. engel olamıyorsun, tahmin edemiyorsun. seçim yapamıyorsun. herkesin haklı sebepleri oluyor her şeyin sonunda. çünkü ile başlayan cümleler kuruyorlar sana. alışıyorsun... hatta aldırmıyorsun.

ben hâlâ her şeyi sana anlatacakmışım gibi biriktiriyorum.