Bazı Mucizeler Ansızın Gelir..

Sevgili Rrreyhan.

Kim bilir belki bu son kez böyle Reyhan deyişimdir sana.

Haklıydın Reyhan. Her zamanki gibi haklıydın. Ben ne gitmeyi başarabiliyorum, ne de kalmayı.

Tıpkı birini gerçekten sevmeyi başaramadığım gibi.. Yazarken fark ettim de, başaramadığım ne çok şey varmış bu hayatta.

Ben senin temiz duygularını hak etmiyorum Reyhan. Artık anladım ben sana layık olamıyorum. Cesaretimi sadece senden masumca sevgini isteyen birine saldırarak gösterebiliyorum. 

Oysa sen karşına çıkıp, “seni seviyorum” diyebilecek kadar cesur birini hak ediyorsun.. 

Biliyorum sen bunu benden hep bekledin, ama ben hiç söylemedim.

O zaman şimdi söyleyeyim, ben seni kaybetmekten çok seni sevmekten korktum. 

Sanki seni seversem, her şeyinle olduğun gibi..

Sanki sana alışıp bağlanırsam, sonra böyle karanlık, kötü bir şeyler olacakmış gibi hissettim hep. 

Hani böyle yaşlanmak gibi.. Sanki dünyanın başka bir yerinde benibekleyen bir köprü, aniden çökecekmiş gibi hissettim.

Hayatım boyunca mutlu sonlara hiç inanmadım. Bu yüzden ne yaptım ettim, sonunda senin de gerçek olmadığına inandırmaya çalıştım kendimi. Ama olmadı.

Şimdi gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki; sen bu kısa hayatımda başıma gelen en güzel şeysin.

Seni defalarca kırıp döksem de, paramparça etsem de, yırtsam da, bağırsam da, çağırsam da sen beni anlamlı kılan tek şeydin. 

Şimdi böyle bir korkak gibi kaçıp gitmeseydim eğer, senden özür dileyecektim.

Bilmiyorum bu kez 30 gün sonra döner miyim..

Eğer korkularımla yüzleşip, sevgini hak edecek cesur bir kalp bulursam içimin derinlerinde dönerim elbet.

Yani yangından kurtarılacak temiz bir şeyler kaldıysa içimde dönerim, merak etme.

Belki de, hiç bulamam onu. Bilmem, rüzgar bilir..  Ben bilmem.

Umarım bıraktığım gibi bulurum seni döndüğümde.. Aylar sonra ya da yıllar sonra karşına çıktığımda, gülmeyecekse gözlerin bana hep baktığın zamanki gibi.. Bana bakınca hani; yüzünde kelebekler uçuşmayacaksa eğer, dönmem. dönemem..

Seni çok özleyeceğim Reyhan…

Kocaman gözlerini, eşsiz gülümsemeni, ama en çok da keklerini ve böreklerini özleyeceğim herhalde. 

Sana beni bekle diyemem, ama ben beklediğine inandıracağım kendimi.. Çünkü bir nedene ihtiyacı vardır ya insanın yaşamak için.. o da benim umudum olsun. 

Hani bir keresinde söylemiştim ya sana: “Korkma; umuda bin kurşun sıksa da ölüm, umuda kurşun işlemez, gülüm..’‘ 

Hoşçakal Reyhan.. Hoşçakal sevgilim.. Hoşçakal göğsümün gümüşten gülüşü..