Alas tres ng hapon, ubos na namin ang dalawang 1-litrong gin at nagpabili pa ng karagdagang 6 na kwatro-kantos. Strong? Ma! La! Kas! Wala pa samin ang tinatamaan ng ispiritu ng alak. Hindi namin malaman kung dahil ba sa tumabang na yung gin pero 80% proof yon kaya imposible. At bilang isang dating empleyado ng Ginebra San Miguel, alam kong matapang talaga 'to. Siguro, dahil maliit lang ang laman sa bawat tagay at matagal narin umiinom kaya nasanay na. Pagpatak ng alas-singko ng hapon nang amin mapagdesisyunan na lumublob na sa dagat. Hindi na gaanong mainit sa mga oras na yon at mababa ang tubig. Ang alon ay payapa at di gaanong matao. Nagtagal ako roon ng halos 30 minuto bago umahon na at naligo at nagpalit ng kasuotan. Hindi ko na ninais magbabad pa sapagkat alam kong daragsa na ang gagamit ng banyo sa mga sandali na yaon. Ako, sa aming magkakasama, ang unang naligo at natapos kaya nagkaroon ako ng ilang minuto para maglibot at maniyot ng ilang mga litrato saka matulog ng saglit bago kami maghanda para sa pagpapatuloy ng inuman bago maghapunan. Strong? Ma! La! Kas! sila dahil nakailang tagay lamang ako at tumigil na kasi di ko kaya na walang laman ang tyan habang umiinom ng alak. Wala narin kasi kaming pulutan noon. Nakatabi na lamang ang ulam para sa hapunan, na kung sosobra ay syang pwede naming pulutahin sa natitira pang mga alak.
Hindi ko na napansing ang oras sa mga sumunod na pangyayari pagkatapos namin maghapunan. Malakas na tawanan, kwentuhan at sayawan na lamang ang tanging nangibabaw sa mga kaganapan sa gabing ito. Maliban sa 2 1-litrong gin at 6 na kwatro-kantos ay naubos din namin trese ang 1 case ng Redhorse at isa't kalahating litro ng Alfonso. Dito ko masasabi na Ma! La! Kas! narin ako. Hindi kasi kami pare pareho sa dami ng nainom. May mga oras na nagsipag pahinga kami, di sabay-sabay. Saksi ang mga nakuhanang bidyo at larawan sa saya naming lahat noong gabi hanggang sa madaling araw. Hindi alintana ang agwat ng mga edad at estado sa buhay. Marami-rami kaming napag usapan, kung pano naging konektado ang bawat isa sa lahat ng kaganapan sa buhay nila, pati mga pangsariling desisyon ay natalakay, at kung anu-ano pa. Hanggang sa inabot na kami na gusto na talaga ubusin lahat ng alak sa mga sandaling yon kaya nag-"5 seconds" drinking challenge kami habang sumasayaw, nagtatawanan at sigawan. Naka 3 rounds naman kami bago pa kami nakarinig ng di pamilyar na boses ng lalaki at sumisigaw mula sa karatig na tent. Ang hiyaw niya,"Hindi ba kayo magpapatulog?! Kanina pa kayo maingay dyan." Doon lahat kami ay naalarma at humingi ng despensa. Pero makatapos noon ay humirit pa ang lalaki, "Isa pa ha." na syang nagpapantig ng tenga namin. Etong si Nat ay di narin nakapagpigil at sumagot na, " Nagsorry na nga diba. Kaya nga tayo nasa outing para magsaya. Bobo ampota!..". Hindi pa nya natapos ang kanyang sasabihin at hinatak na namin sya palayo sa cottage na pinag iinuman namin. Papunta sa aplaya para doon nalang magpalipas ng init ng ulo at hilo dala ng sobrang alak. Lasing na kami, totoo. Bago pa kami humilata ay bumalik si Nat para kunin ang kanyang panapin sa tent at dalhin ito sa aplaya at doon kami humilata. "Ang kapal ng mukha ng pota para bilangan tayo ng isa pa. Gago, kala mo lugar nya to. Subukan nya lang lumabas, madami tayo", ang bulalas ko. Oo, mainit parin ang ulo ko sa nangyari. Mabuti na lamang at kasama parin namin sila Dora, Mi at Tu na syang nagpakalma samin at pinaisip na dayo lang rin kami doon.
Nag-aaya parin si Al ng 7 seconds naman daw. Pero alam kong lasing na ako kaya humingi ako ng 30 minuto muna bago uli sumabak. Sa loob noon ay nagkwentuhan parin kami ng kaunti at natahimik bago pa matapos ang itinakdang oras para bumalik. Naririnig ko ang mga hilik ng mga katabi ko, ang hampas ng alon sa baybayin at ang katahimikan ng kalangitan kasabay ng aking paghikbi at pagtulo ng luha sa aking kaliwang mata. Masaya ako sa panahon na'yon na malungkot. Hindi ko parin makakalimutan ang lahat ng pangyayari. Walang salita ang makapaglarawan sa tunay kong damdamin sa mga oras na yon. Gusto ko nalang magpahinga kung kaya pinikit ko na ang aking mga mata. Ramdam ko ang bigat ng damdamin ko. At bukod doon, may mabigat rin na bagay na dumadagan sa kanang hita ko na hindi ko na inintindi at tinuluyan na lamang itulog ang halo-halong emosyon ko.
Sa pagdilat ng aking mga mata ko, batid ko ang sakit ng likod ko sa patihayang pagkakatulog, pati narin ang ginaw ng paligid. Minasdan ko ang kapaligiran, umaga na pero di pa gaanong kaliwanag. Luminga ako sa kanan, nandon pa si Mi at Tu. Habang sa kaliwa ko naman ay si Nat at ang malaki nyang hita na nakapatong sakin. Inaantok pa ko, kaya umayos ako at tumalikod kay Nat para maalis narin ang pagkadantay nya sakin. Taragis na yon. Nagulat sya at biglang naalimpungatan at napatayo na syang ikinagulat ko rin at napaupo. Nawala na ang antok ko. Bumangon na kami at bumalik sa cottage. Dumiretso ako sa banyo at umihi muna habang sya naman ay sa hammock nya at nagpatuloy ng tulog. Pagbalik ko sa cottage ay nagkape ako, kaunting kwentuhan sa naganap na sagutan bago kami makatulog noong madaling araw. Natulog na rin ako makatapos yaon. Inaantok kasi ako sa unang oras pagkatapos uminom ng kape. Alas nuwebe imedya nang ako ay nagising at nag almusal. Pinahanda narin samin ang mga kanya-kanyang gamit dahil alas onse ay lalayag na kami pabalik sa lugar na pinag iwanan namin ng van bago tumungo sa Nagsasa. Wala narin masyadong nangyari makatapos ang almusal. Wala akong hangover. Tanging pagod, puyat at kaunting bigat ng damdamin nalang ang nararamdaman ko. Ilang minuto bago mag alas onse ay pumila na ako sa banyo para maligo na syang pagbalik ko sa cottage ay nawala na ang antipara ko. Hinanap ko pa ito ng makailang ulit bago ko tuluyang sukuan at magpaalam. Nagkailang kuha din kami ng group shot bago kami lumisan sa lugar. Sa bangka, namin inubos ang kalahating bote ng Alfonso na tila parang juice na lamang sa aking pandama at panlasa. Malayo ako sa grupo ko kaya nakapagsolo ako at napatahimik ng buong byahe sa bangka. May kaunting enerhiya pa naman ako kaya napapa-indak at napapakanta parin sa mga pinapatugtog nila sa bitbit naming speaker. Hanggang sa makarating na kami sa kabilang dako at nakasakay na sa van, na kung saan may katabi na naman akong madaldal, at iyon na nga ay nagpaingay ng katahimikan ko. Sobrang dami namin napagkwentuhan. Umabot sa mga gustong tahakin sa buhay, plano, gustong marating nung pagkabata, mga talento at kakayahan, at kung anu-ano pa. Alas singko na ng hapon noong kami ay nakaramdam na ng pagal at napapikit nalamang habang tumatalima sa tanong ng bawat isa. Walang gustong magpaalam na matutulog na, kusa nalang ba. At ayon, alas siete na kami nakarating sa opisina. Pahirapan magbook ng Angkas sapagkat umulan bago kami nakarating ng Metro Manila.
Naririnig ko ang mga hilik ng mga katabi ko, ang hampas ng alon sa baybayin at ang katahimikan ng kalangitan kasabay ng aking paghikbi at pagtulo ng luha sa aking kaliwang mata. Masaya ako sa panahon na'yon na malungkot. Hindi ko parin makakalimutan ang lahat ng pangyayari. Walang salita ang makapaglarawan sa tunay kong damdamin sa mga oras na yon. Gusto ko nalang magpahinga kung kaya pinikit ko na ang aking mga mata. Ramdam ko ang bigat ng damdamin ko.
dailybridgerton
yousharknotpass
titsay
ellievsbear
