Merry Christmas, Joy!
occasionally subtle
Stranger Things
Lint Roller? I Barely Know Her

Love Begins
wallacepolsom
Today's Document
Acquired Stardust
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
noise dept.

shark vs the universe

titsay

ellievsbear
Sade Olutola
Sweet Seals For You, Always
RMH
Alisa U Zemlji Chuda
Misplaced Lens Cap
sheepfilms
dirt enthusiast

seen from Sweden
seen from United States
seen from China
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from Germany
seen from United States

seen from Germany

seen from Malaysia

seen from Brazil

seen from Italy
seen from United States
seen from Tunisia

seen from Brazil
seen from United States

seen from United States

seen from Italy

seen from United Kingdom
@earisu
Merry Christmas, Joy!

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Hugis 🤍 raw
My heart is broken.. but he did make me laugh twice today.
k. s

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Shookedt ako sa E && A.
She brings out the mean in him
*sends him photos of lit'l bitter gourds* *shhh if you know*
Him: Anuyaaan
Him: Ngayon lang nakakita
Him: Kinakain ba yan?
Her: Alam mo.
Him: Di ko alam
Her: Kaya mo 'yan.
Him: Bwisit ka haha
I'll miss you, Tommy.
🧡🤍🖤
you shine the moon into my eyes: the beauty that blossoms in my soul.
~ not a haiku, but it's got 17 syllables 🧐😳
We put colours to taste just like how we associate the memory with a colour.

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
💙🧡
I love the way you are...
Her: Ayaw sa taong madalas o inaraw araw uminom ng alak.
Him: ayaw mo ko maging exemption? haha
Her: Porque mataas tolerance mo sa alak?
Him: Para maging exemption? Hindi. Dahil yon sa alam ko na di ako iresponsable sa mga desisyon at aksyon ko kahit na nakainom. Ibahin mo ko sakanila.**
** I still asked him kahit alam ko ang isasagot niya somehow. I just wanted to hear some kind of promise from him. And for him [alone].
An elder once said, "Pick a pebble whenever you visit the sea."
Her: Hindi ba ako ang maaalala mo sa ellipsis?
Her: Hindi mo man lang sinagot tanong ko.
Him: Oo.
Her: Oo saan?
Him: Sa sinabi mo
Her: Oo na ako ang maaalala mo?
Him: Oo ngay
Sunday, o51522.
📍Buscalan Rice Terraces
I'm so proud ov you, my son - Nemo! 🧡🧡🧡
🧡🧡
Nagsasa Cove // 0514-1522
Limang minuto makalipas ang alas dose ng gabi ay nagising na ako. Dalawampu't limang minuto ito bago ang nakatakdang pagtunog ng alarm na inihanda ko kung sakaling di ako kaagarang magising para sa aming outing ngayong araw sa Zambales. Pupungas pungas pa nga ng mga mata at halatang gusto pang matulog pa, kinuha ko agad ang aking cellphone upang icheck ang mga unopened messages simula kagabi. Tumugon sa mga ito habang nagsisimula na rin mag ayos ng mga damit na babaunin sa outing. Inubos ko rin ang ang natirang mangga na bigay ni Biday noong nakaraang araw. Matamis parin at medyo nangingitim na ang balat neto nang aking kainin. Sunod rito ay naligo narin ako at sinubukan nang ilang ulit magbook ng Angkas makatapos. Pahirapan ang nangyari sapagkat sarado na ang gates sa subdivision na tinutuluyan ko. Mabuti na lamang at mabilis lang ang byahe noong nakahanap na ko ng masasakyan. Nakaabot pa naman ako sa alas tres na napag usapang oras na pagkikita sa aming opisina bago tuluyang bumyahe pa-Zambales.
Sa pagdating ko sa aming opisina ay sinalubong ako kaagad ni Jo. Kaunting kamustahan kung nakapagpahinga ba ng maayos, kung handa naba para sa byahe at kung anu-ano pa. Nakita ko rin si Emar at Dora na naroon na. Batian ng 'good morning' at tanungan kung nakapag umagahan na ba. Ilang minuto ay dumating narin sila Biday at Nico, sumunod narin sila LJ at ang iba. Pinakahuling dumating si Nat sapagkat mag aalas dos na daw ito nang magising. Pasado alas tres na at naroon narin ang van na sinasakyan namin kaya sumakay narin kami at nagsimulang bumyahe patungong Meycauayan, Bulacan. Nagpapadaan nalang doon sakanila si Ben sapagkat ang dami nyang dalang gamit. Kasama na roon ang gagamitin naming tent at lutuan sa outing. Sya na talaga ang well-prepared para rito. Sya rin ang pasimuno kasi. Mag-alas kwatro na ata nang amin syang nasundo sa lugar nila at nagsimula na uli sa pagbabaybay ng daanan patungo sa pagdarausan ng aming huling hirit sa tag-init. Nakakatuwa dahil buhay din talaga ng grupo namin etong si Ben at sobrang kalog. Nagpakilala narin ang driver namin sa van na si jay-ar (jr) na ang totoong pangalan ay Antolin. Bilang isang bida-bida na kasama ay sinegundahan ko agad ito ng joke na "magiging mabilis lang byahe natin kasi Antolin yan magmaneho". Anyenye! Kaunting tawanan at katahimikan sa iba. Nakakatuwa rin na medyo nakakainis ang malulungkot na tugtugan sa radyo sa ganitong mga oras. Bumanat na naman ako nang akin itong napansin. "Kuya, nagmmove on na kami. Pls lang, tama na" HAHAHA. Ako ay nakapwesto sa pinakalikuran ng van, samantalang sila Biday at Nico sa aking harapan, Al sa aking kaliwa at Jo saaking kanan. Kaunting kwentuhan lamang at natulog narin kami. Alas-sais imedya ng umaga at nakarating na kami sa Subic upang mag-almusal. Doon kami sa bida ang saya. Umorder ako ng longganisa at pineapple juice. Burap. Makatapos ang almusal ay hindi na kami nakatulog, kwentu-kwentuhan nalang. Lumipat din kasi si Jo ng pwesto. Nagpalit kami kasi mas gusto nya tumabi kay Al. Ending ay si Nat na ang nasa kanan ko at si Jo sa kaliwa ko. Walang upuan sa harap ko kaya malaya ko nauunat ang mga binti ko. As expected, kapag katabi ko talaga si Nat ay di na kami maubusan ng mapag-usapan. Di ko mapigilan na maikumpara sya kay Kevio dahil sa pagkahalintulad ng ilan sa mga ugali nila. Magkaiba parin naman sila lalo na dahil sa Cancer si Nat at Leo naman si Kevio. Hindi ko alam kung hanggang kailan bago ko malimot ang nasayang naming pagkakaibigan ni Kevio. Sana dumating na. Pasado alas otso nang kami ay nakarating sa pamilihan ng San Antonio, Zambales. Binigyan kami ng 30 mins para maglibot o bumili ng kung ano habang namamalengke sila Ben at Jo. Ako, kasama si LJ, Emar at Nat ay nagtungo ng 711 para bumili ng toiletries. Nakabalik rin kami kaagad bago matapos ang itinakdang oras para magsipagbalikan sa van at umalis. Alas dyis higit nang kami ay nakarating sa pampang at sumakay ng bangka patungo sa Nagsasa cove. Ito narin ang huling pagkakataon namin para magpaalam sa mga mahal sa buhay dahil wala ng signal sa laot at sa cove.
Isang oras rin ang itinakbo ng bangka mula pampang ng Pundaquit, Zambales papuntang Nagsasa cove. Ang ganda ng tanawin at ang daldal parin ng katabi ko, si Nat. Minsan ako nalang napapagod sa usapan namin kasi ang dami nyang kwento. Okay, nakahanap ako ng katapat ko dito. Noong nasa Nagsasa cove na kami at makababa ng mga gamit ay agad rin kaming naghanda ng pananghalian at ng tent na aming pagtutulugan, o paglalagyan lamang ng mga gamit. Tulad parin ng dati, bibo tayo sa pagtulong dahil sa documentation. Tipong kunwari nagtatali ng tent para di liparin, pero nakihawak lang naman sa tali, mga ganon ba. Makatapos mag ayos ng mga tent ay di parin tapos ang aming kakainin sa tanghalian kung kaya nag-aya na ako at si Nat mag-inom. Pinabukas ko na ang request kong 1-liter gin at kami ay lumaklak na kaagad. Nakipagsabayan rin at naaya namin sila Biday, Al, Tony, Emar at Jo. Nakikishot din sina Mi paonti onti habang naghahanda sila ni Tu at Dora ng pagkain namin. Hindi pa kami nangalahati sa 1-Liter gin ay ready na ang aming tanghalian. Kung kaya, kumain muna kami saglit saka nagback to the game after magpababa ng kinain. Nasabi ko na walang signal sa lugar na'to, diba? Dahil don, naubos ang oras namin maghapon sa kwentuhan ng kung ano anong juicy chismis sa aming mga kanya kanyang pinagtatrabahuhan, at mga sentimyento sa buhay.
(to be continued...)
(continuation)
Alas tres ng hapon, ubos na namin ang dalawang 1-litrong gin at nagpabili pa ng karagdagang 6 na kwatro-kantos. Strong? Ma! La! Kas! Wala pa samin ang tinatamaan ng ispiritu ng alak. Hindi namin malaman kung dahil ba sa tumabang na yung gin pero 80% proof yon kaya imposible. At bilang isang dating empleyado ng Ginebra San Miguel, alam kong matapang talaga 'to. Siguro, dahil maliit lang ang laman sa bawat tagay at matagal narin umiinom kaya nasanay na. Pagpatak ng alas-singko ng hapon nang amin mapagdesisyunan na lumublob na sa dagat. Hindi na gaanong mainit sa mga oras na yon at mababa ang tubig. Ang alon ay payapa at di gaanong matao. Nagtagal ako roon ng halos 30 minuto bago umahon na at naligo at nagpalit ng kasuotan. Hindi ko na ninais magbabad pa sapagkat alam kong daragsa na ang gagamit ng banyo sa mga sandali na yaon. Ako, sa aming magkakasama, ang unang naligo at natapos kaya nagkaroon ako ng ilang minuto para maglibot at maniyot ng ilang mga litrato saka matulog ng saglit bago kami maghanda para sa pagpapatuloy ng inuman bago maghapunan. Strong? Ma! La! Kas! sila dahil nakailang tagay lamang ako at tumigil na kasi di ko kaya na walang laman ang tyan habang umiinom ng alak. Wala narin kasi kaming pulutan noon. Nakatabi na lamang ang ulam para sa hapunan, na kung sosobra ay syang pwede naming pulutahin sa natitira pang mga alak.
Hindi ko na napansing ang oras sa mga sumunod na pangyayari pagkatapos namin maghapunan. Malakas na tawanan, kwentuhan at sayawan na lamang ang tanging nangibabaw sa mga kaganapan sa gabing ito. Maliban sa 2 1-litrong gin at 6 na kwatro-kantos ay naubos din namin trese ang 1 case ng Redhorse at isa't kalahating litro ng Alfonso. Dito ko masasabi na Ma! La! Kas! narin ako. Hindi kasi kami pare pareho sa dami ng nainom. May mga oras na nagsipag pahinga kami, di sabay-sabay. Saksi ang mga nakuhanang bidyo at larawan sa saya naming lahat noong gabi hanggang sa madaling araw. Hindi alintana ang agwat ng mga edad at estado sa buhay. Marami-rami kaming napag usapan, kung pano naging konektado ang bawat isa sa lahat ng kaganapan sa buhay nila, pati mga pangsariling desisyon ay natalakay, at kung anu-ano pa. Hanggang sa inabot na kami na gusto na talaga ubusin lahat ng alak sa mga sandaling yon kaya nag-"5 seconds" drinking challenge kami habang sumasayaw, nagtatawanan at sigawan. Naka 3 rounds naman kami bago pa kami nakarinig ng di pamilyar na boses ng lalaki at sumisigaw mula sa karatig na tent. Ang hiyaw niya,"Hindi ba kayo magpapatulog?! Kanina pa kayo maingay dyan." Doon lahat kami ay naalarma at humingi ng despensa. Pero makatapos noon ay humirit pa ang lalaki, "Isa pa ha." na syang nagpapantig ng tenga namin. Etong si Nat ay di narin nakapagpigil at sumagot na, " Nagsorry na nga diba. Kaya nga tayo nasa outing para magsaya. Bobo ampota!..". Hindi pa nya natapos ang kanyang sasabihin at hinatak na namin sya palayo sa cottage na pinag iinuman namin. Papunta sa aplaya para doon nalang magpalipas ng init ng ulo at hilo dala ng sobrang alak. Lasing na kami, totoo. Bago pa kami humilata ay bumalik si Nat para kunin ang kanyang panapin sa tent at dalhin ito sa aplaya at doon kami humilata. "Ang kapal ng mukha ng pota para bilangan tayo ng isa pa. Gago, kala mo lugar nya to. Subukan nya lang lumabas, madami tayo", ang bulalas ko. Oo, mainit parin ang ulo ko sa nangyari. Mabuti na lamang at kasama parin namin sila Dora, Mi at Tu na syang nagpakalma samin at pinaisip na dayo lang rin kami doon.
Nag-aaya parin si Al ng 7 seconds naman daw. Pero alam kong lasing na ako kaya humingi ako ng 30 minuto muna bago uli sumabak. Sa loob noon ay nagkwentuhan parin kami ng kaunti at natahimik bago pa matapos ang itinakdang oras para bumalik. Naririnig ko ang mga hilik ng mga katabi ko, ang hampas ng alon sa baybayin at ang katahimikan ng kalangitan kasabay ng aking paghikbi at pagtulo ng luha sa aking kaliwang mata. Masaya ako sa panahon na'yon na malungkot. Hindi ko parin makakalimutan ang lahat ng pangyayari. Walang salita ang makapaglarawan sa tunay kong damdamin sa mga oras na yon. Gusto ko nalang magpahinga kung kaya pinikit ko na ang aking mga mata. Ramdam ko ang bigat ng damdamin ko. At bukod doon, may mabigat rin na bagay na dumadagan sa kanang hita ko na hindi ko na inintindi at tinuluyan na lamang itulog ang halo-halong emosyon ko.
Sa pagdilat ng aking mga mata ko, batid ko ang sakit ng likod ko sa patihayang pagkakatulog, pati narin ang ginaw ng paligid. Minasdan ko ang kapaligiran, umaga na pero di pa gaanong kaliwanag. Luminga ako sa kanan, nandon pa si Mi at Tu. Habang sa kaliwa ko naman ay si Nat at ang malaki nyang hita na nakapatong sakin. Inaantok pa ko, kaya umayos ako at tumalikod kay Nat para maalis narin ang pagkadantay nya sakin. Taragis na yon. Nagulat sya at biglang naalimpungatan at napatayo na syang ikinagulat ko rin at napaupo. Nawala na ang antok ko. Bumangon na kami at bumalik sa cottage. Dumiretso ako sa banyo at umihi muna habang sya naman ay sa hammock nya at nagpatuloy ng tulog. Pagbalik ko sa cottage ay nagkape ako, kaunting kwentuhan sa naganap na sagutan bago kami makatulog noong madaling araw. Natulog na rin ako makatapos yaon. Inaantok kasi ako sa unang oras pagkatapos uminom ng kape. Alas nuwebe imedya nang ako ay nagising at nag almusal. Pinahanda narin samin ang mga kanya-kanyang gamit dahil alas onse ay lalayag na kami pabalik sa lugar na pinag iwanan namin ng van bago tumungo sa Nagsasa. Wala narin masyadong nangyari makatapos ang almusal. Wala akong hangover. Tanging pagod, puyat at kaunting bigat ng damdamin nalang ang nararamdaman ko. Ilang minuto bago mag alas onse ay pumila na ako sa banyo para maligo na syang pagbalik ko sa cottage ay nawala na ang antipara ko. Hinanap ko pa ito ng makailang ulit bago ko tuluyang sukuan at magpaalam. Nagkailang kuha din kami ng group shot bago kami lumisan sa lugar. Sa bangka, namin inubos ang kalahating bote ng Alfonso na tila parang juice na lamang sa aking pandama at panlasa. Malayo ako sa grupo ko kaya nakapagsolo ako at napatahimik ng buong byahe sa bangka. May kaunting enerhiya pa naman ako kaya napapa-indak at napapakanta parin sa mga pinapatugtog nila sa bitbit naming speaker. Hanggang sa makarating na kami sa kabilang dako at nakasakay na sa van, na kung saan may katabi na naman akong madaldal, at iyon na nga ay nagpaingay ng katahimikan ko. Sobrang dami namin napagkwentuhan. Umabot sa mga gustong tahakin sa buhay, plano, gustong marating nung pagkabata, mga talento at kakayahan, at kung anu-ano pa. Alas singko na ng hapon noong kami ay nakaramdam na ng pagal at napapikit nalamang habang tumatalima sa tanong ng bawat isa. Walang gustong magpaalam na matutulog na, kusa nalang ba. At ayon, alas siete na kami nakarating sa opisina. Pahirapan magbook ng Angkas sapagkat umulan bago kami nakarating ng Metro Manila.
--
Naririnig ko ang mga hilik ng mga katabi ko, ang hampas ng alon sa baybayin at ang katahimikan ng kalangitan kasabay ng aking paghikbi at pagtulo ng luha sa aking kaliwang mata. Masaya ako sa panahon na'yon na malungkot. Hindi ko parin makakalimutan ang lahat ng pangyayari. Walang salita ang makapaglarawan sa tunay kong damdamin sa mga oras na yon. Gusto ko nalang magpahinga kung kaya pinikit ko na ang aking mga mata. Ramdam ko ang bigat ng damdamin ko.

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
You are the very reason why I made this blog. Always grateful to have [known] you. Happy √9 years to my blog earisu!
Y̷̩̗̯̏͊͊̾̇̾͝o̶̳̱̟̊͛̂͑͐͒̉̎͋ų̷̯͎͕̯̽͋̋̊͌̔̕ ̸͍̤̘͈̘̗͒̋̅́̍̓͑͑ă̷̡̢̨̢͖͉͈̥̟̈́́ŗ̶͉̹͔̦̫̘̉͂͊̒̆͘e̶͚̫̮͖͐͝ ̶̼͎͕̜̱̪̻͈̍̍̈̈́͊̄̀͋̚͝ͅt̶̉͂̆̐͊̐͜͝h̵͎̰̣͇̓̚ȩ̷̟̱͉̠͔̥̜͐̈́͐̄ͅͅ ̷̫̺̟̟͕̙̩͚̖̭́́̎́̋̈̐̅v̶̢͖̠̤͈̜̍̀̈́̄̈́̅͗̍ë̵̳͍̮̙̱̣͈̖̤̃̇̓̍r̷̛̳͍͙̟̂̇̂́̓̋ͅy̷͓͇̹̻͙̓͌́͑̆̀̀̓͋ ̵̢͈̟͎̾̍̅̎͊͘͝r̴̢̡̖̱͚͖̤͓̻̙͂̀͝ȇ̴̖͔̹̈̿̾̌̚a̸͔͙̟͕̘̣̩̞͐̊̋̏̈́͠ş̴̮̘͖̯̙́̔̿̇o̵͚͔̥̳̱͈̘̒n̸͕͈͇̗̊̇ ̸̨̗͇̬̗̫̮̝̿w̶͕̰̋̿̃h̸͔̉͘͘͝ẏ̶̭̺͚̖̯͇̼̤͕̞͛̉͆́̃̒̚ ̷̧͓͈͈̗͓͎͎̓̈́́͊̊̚͝Í̴̝̼̬̯̝̟̕ ̶̧͇̹̳͖̯͇̈́́̋̾̌̈́̓͐̇́m̷̡̫̟͐̋̍͛͆̚͝ã̷̺̟̟̮̪̒̂͑͜ḑ̴̠̺̪͎̫̟͎̮̑̓̋̉̅̀̐͌͛̚e̸̠͙͕̺̩̞̓ ̷̡̞͕͙̼̜̩͑t̵̲̊͆̑͗́̋͐̀̓̕ĥ̸̢̇̀̃̔̑́̈͛͆i̶̼̠̘̔̋ş̸̮̯̫͈͎̍̿̄́ ̸̩̩̤̗̭͍͓̹͚̈́̀̃̓̀̽̄̕̕ͅb̴̩̼̣̿̐̈́̈́͐̏̈́̊l̵̙̯̘̬̥̜͉͌̒͌̿̚͜͝o̷̯̱͔̚g̶̯̽̐͋͆.̴̝̱͖̦̣̫̣̦̏̃͜ ̷̩͙̖͓͎͐͂̍͒̃̒͋̄̋͜͝À̵̛͎̯̭͆̍͑̌̚ļ̵̢̼̗̙͓̖͒̊ẁ̶̡͖̰̜̼̠̣à̴̖͚͈̞͍̪̟̤̹̆̋̚ý̷̟̼̍̍͐̾̾͂ś̴̻̳͐͐̇͋̕ ̸̢̦̘̓̀̊̕̚͝g̵͖̭̰̟͇̞͖̋̑́r̸̛̭̭̠̝̭̽͒͐̀͊̍͋̄͝a̶̭͕̟̙̓̂̋̈́͆̅͝ţ̶̩͇̓͝e̵̛͔̱̘͖̘͉͔̞̫ͅf̷̢̪̬̣͍͉͔͔͕͙͛̐͗͐̕͝u̶̼̬̝͇̜̳̤͉͓͚̽́̆̌̌̕ļ̶̧̮̘̜̻͕͓̥͓̆̐̋ ̸̘̩̆͒ṫ̸̬̪͉͓͉͈́̎̓͛͝o̴̮̜̱͖̪͊̎̍͊̈ ̶̨̺̝̞͔̻̤̤̼͐̊ḧ̸̞̞͍͖͚̳͈̥́̓̇̄͒͒̓ă̶̮̹v̶̰̣̏ͅe̷̡̩̯̰͔͓͔͍̤̿ ̷͕̀̎̅̊[̷̗̤͉̙̬͉̰͖̫̮̇͗͂̂́͂̍̀͠ḳ̸̨̛͎̲͔̜̞͛̅̈́̆̄͛̕n̸̨̠̜͎̞̈́͆̀ő̴͓͗̍̔̈̿̉w̴̛̠̪͚͖͆̌̈́̈̿̎͘ͅṅ̷̛̫̬̱̮̩̌̉̂̋̔̆̚̕]̶͕̳͗̒̒̆͒̌̿̾̚͝ ̵̨͉͍͈͆͗͛̒͊̈́y̶̦̲͓͇͖͑͋̏̈́́͑̃͑̌͜o̷̼͕̼̖̰̰͘u̴̢͖̲̺͌̐̎̕.̵̲̮͉͎̬̗̗̬̪̎̉ ̷̧̲̍͋Ḧ̶̜͍͊̄͛͐́̈̈̇a̶̧̛̬̯̾̽̑̂͗̀̕͝p̸̝̫̳̯̥̓̀̄̌́p̵̯̺̮͍̔̊̏̚y̸͈̹̜͚̗͛͋̆͑̃̀ ̶̡̩̳̦͈̍͐̓̿͜√̸̥̭̻̻̀9̶͈͇̺͇͚̺̭̺͓̄͑̾ ̶̛̖̹̹̣̻̞͉̒̈̉̊͊̚͘̚̕ͅy̴̨̛̠͍̝͈͓̮̮̥͋̄̐̚͝e̸͍̪̐́̿͋̆́̄ḁ̸͖̘͖̙͈̏̂̆̈́͑̄͑̓̌͝r̴̨͚̖̫̟͔̬͂̈́̓̉̈́̔̕͝ͅs̶̺̙̆͐͝ ̶̧̧̯̼̩̮͉̞́́́͘ṱ̴̨̡͚̗͛̒ơ̸̰͐́̓̎̃͛̚͝ ̴̛͈̜̉͘͝m̴̪̜̫̘̩̓̏̈́̆̍͑y̶͚͎̼̒́̇̊ ̴̡̲̰̗̥̤͔̒͂̅̇b̷͍͛̾̅l̷̙̻͓̦̝̻͎̍̃̈́͂̋͒̈̚ö̶̖̲̱̮̻̦̺́̑̔̑̈́͘ǵ̵͕̺̩̞͙̺͉͕̘͠ ̸̙̫̠́̈́̿̌̓̾͠ͅe̵̢̱̣̬̘͌̓̐̔̑a̵̜̫̞̻̱̹̺̲͙͈̎̃̓͑̕r̷̜̟͆́į̵̧̥̭̝͍̱̈́͌̂̈́̿͛̚s̴̛̻̑̉́̈̓̕ȕ̵̢̙͙̰̖̦̂̊̈́́͌̀̚͘͝ͅ.̶͎̲̺̖̩͙̅̈́̃͂̇͗̐̐́
Can’t remember the last time someone messaged me something short and sweet but meaningful. So here I am posting it, ‘coz obvie I can’t on any other account. *whispers spell-my-name* Can’t even count the times someone called me their dearest even tho they never met me irl. I am lucky and grateful.