İnanamıyorum doğrusu. Sanki olamazmış gibiydi. Bu kadarı çok zor gibi, sanki imkansız. Ama oldu, nasıl oldu bilmiyorum. Mutluyum, huzurluyum çokça. Tekrar ne zaman olur onu da bilmiyorum. Bilmediğim çok şey var. Ama en kısa sürede bilmek çok isterdim ne yalan söyleyeyim. Her zaman bu huzurun ortasında olmayı çok isterdim. Geri dönmek vedalaşmak hiç böyle kolay olmamıştı ama hiç bu kadar da yoğun hissetmemiştim sevgiyi. Duygularımı dile getiremiyorum. Hissettiklerimden eminim ama anlatamıyorum işte. Sanki şimdi dönüp baksam sımsıcak bir dünya var. Neşesi içimi dolduran, sımsıcak gülüşler. Hissettiklerim bunlar ve daha fazlası. Hele bir de diğer türlü olursaaa...

Allahım yaşadığım bu gün için teşekkür ederim, mutluluğuma inanamayacak kadar mutlu olduğum için teşekkür ederim. Hiçbir şey kusursuz olmasa bile her şeyi kusursuz hissettiğim için teşekkür ederim. Bu güzel günü unutmayacağım.

1+1 ev ve bıcır bıcır manita (ben) neredeyse oldu ama bir kaç kişi daha var, olsun.

Özür dilerim vincent ama beni buna sen mecbur ettin :((