Dolunaydedikya

Oturdum yine tek başına odamın bir köşesine; loş bir ay ışığı aydınlatıyor etrafı... Camdan dışarı izliyorum, yıldızları seyrediyorum; kim bilir belki de o yıldızların birinde buluşuruz seninle, bedenlerimiz olmasa da ruhlarımız; ruhlarımız olmasa da gözlerimiz... Hayalini kuruyorum, seninle yaşayacağımız güzel günlerin hayalini... Belki de o yıldızların birinde gerçek olmuştur ya da gerçek olacaktır bu hayaller kim bilir... Bunların hiçbirini bilmiyorum ve yaşamadan öğrenemeyeceğim ama çok iyi bildiğim bir şey var ki bu hayatta en çok seni öğreneceğim...

Asla birlikte olamayacağın biriyle alâkalı hayaller kurmak... ve asla gerçek olmayacağını bilmek..

Ve bildiğin halde hayaller kurmaya devam etmek...

Peki ya bu hayallerin güzelliği... gerçek olmadığını bildiğin halde seni mutlu etmesi..

Peki ya bi yerden sonra aslında o hayallerin seni mutlu etmediğini sadece asla gerçek olmayacağını bildiğin için o hayallerle kendini avuttuğunu anladığın an...

O an gerçekten tam olarak yıkıldığın an oluyo..

Oturdum yine tek başına odamın bir köşesine; loş bir ay ışığı aydınlatıyor etrafı... Camdan dışarı izliyorum, yıldızları seyrediyorum; kim bilir belki de o yıldızların birinde buluşuruz seninle, bedenlerimiz olmasa da ruhlarımız; ruhlarımız olmasa da gözlerimiz... Hayalini kuruyorum, seninle yaşayacağımız güzel günlerin hayalini... Belki de o yıldızların birinde gerçek olmuştur ya da gerçek olacaktır bu hayaller kim bilir... Bunların hiçbirini bilmiyorum ve yaşamadan öğrenemeyeceğim ama çok iyi bildiğim bir şey var ki bu hayatta en çok seni öğreneceğim...

Asla birlikte olamayacağın biriyle alâkalı hayaller kurmak... ve asla gerçek olmayacağını bilmek..

Ve bildiğin halde hayaller kurmaya devam etmek...

Peki ya bu hayallerin güzelliği... gerçek olmadığını bildiğin halde seni mutlu etmesi..

Oturdum yine tek başına odamın bir köşesine; loş bir ay ışığı aydınlatıyor etrafı... Camdan dışarı izliyorum, yıldızları seyrediyorum; kim bilir belki de o yıldızların birinde buluşuruz seninle, bedenlerimiz olmasa da ruhlarımız; ruhlarımız olmasa da gözlerimiz... Hayalini kuruyorum, seninle yaşayacağımız güzel günlerin hayalini... Belki de o yıldızların birinde gerçek olmuştur ya da gerçek olacaktır bu hayaller kim bilir... Bunların hiçbirini bilmiyorum ve yaşamadan öğrenemeyeceğim ama çok iyi bildiğim bir şey var ki bu hayatta en çok seni öğreneceğim...

Asla birlikte olamayacağın biriyle alâkalı hayaller kurmak... ve asla gerçek olmayacağını bilmek..

Belki de kalbin kötülüğüdür aklı kirleten aslında... Akıl doğruyu seçerken kalp farklı bir seçenek sunmuştur akla ve akıl yanlış yolu seçmiştir kalbe kanıp... Bundandır aklın kalbi hasta etmesi; kalbi hasta ederek kalpten intikam alır akıl aslında... Herkes kalp ihanete uğrayıp kırıldı sanarken esas akıl ihanete uğramıştır kalp tarafından...