DEx- Beniamin

Chmury płyną płyną ja stoję na balkonie świata to nie zmieni

Może spadnie kiedyś deszcz może płyną jak barki bo wiatr wieje mocniej świata to nie zmieni ja stoję i patrzę to patrzenie zmienia choć stoję

Chmury płyną płyną zwalniają przyspieszają przysłaniają słońce i odsłaniają jak stada czarnych owieczek świata to nie zmieni zmieni moje patrzenie

Rzeką płynę z prądem bo rzeki płyną do słońca rzeko zanieś mnie..

Czasami torami w stronę do końca do ostatecznego tam gdzie się już zaczyna śmierć miłość wolność tam się spotykam gdzie kończy i zaczyna

horyzont

gdzie rosną Anioły gdzie Dom Moje Miejsce

Tam się spotykam z Tobą ostatecznym z Tobą odwiecznym

gdzie promienie Słońca zakręcają gdzie rośnie Drzewo Życia

Co tu robisz próbuję nie umrzeć

wstań, jedz spożyj Kawałek Chleba tu jest życie wstań długa droga przed tobą

co tu robisz przynoszę Ci dar moje kruche życie próbuję nie umrzeć

wstań, zobaczysz jeszcze więcej

a oto Pan przechodził

poczujesz łagodny powiew Moja Miłość oto twoje życie idź i daj

Ja przyjdę i wzmocnię Ja przyjdę i dodam Ja przyjdę i nigdy nie będzie brakować

Opowiem ci historię krótszą niż wypalenie papierosa do herbaty ją dodasz tylko nie za dużo, bo zmieni smak gorzko - słodki

Opowiem ci historię ostatnim wieczorem poranek przyniesie coś nowego historie lubią stare czasy gorzko - słodkie

Opowiem ci historię mówisz, że się powtarzam ja lubię jej początek gorzko - słodki

Postawiłam kropkę na końcu zdania a wielka litera na początku..?

Zakończyło się Nie ma o czym mówić kropka zdradza i opisuje wszystko

Co z tą wielką literą? Może jeszcze znak zapytania... Może jeszcze parę kropek?

Wystarczy

Odnalazłam was na tablicy pamięci zdjęcia waszych młodych oczu uśmiech zapowiadający radość kosmyki włosów porozrzucane po twarzy.

Na rdzawym murze wasz śmiech na szarym chodniku wasza zabawa jeszcze pogubione czapki i rękawiczki.

Odnalazłam was trochę inaczej przeszłam przez dziurę w płocie przeskoczyłam rwący potok

Bo teraz już się nie boję teraz drabina to tylko drabina

Kim jestem... poznałeś mnie powiedz tylko słowo...

Kim jestem... przecież Ty mnie znasz powiedz tylko słowo...

A moja dusza... zmieści się w Niebie zbyt kanciasta czy okrągła czarna?

Kim jestem... moje serce wyrywa się w drogę a nogi? stoją w bagnie wczoraj to samo pytanie i dziś i może jutro...

Myślisz, że Cię zdradziłam

pogubiłam kartki dziennik stracił grzbiet

kiedyś w plecaku tylko Słowo i niczego nie brakowało

teraz wiele  słów i ciągle nie starcza na nic

droga do domu zbyt daleko by dojść zbyt blisko by polecieć

a jednak trzeba wrócić?

więc Cię zdradziłam w moich oczach umarłeś a chciałam inaczej

na Boga, chodźmy dalej nie wracajmy

na Boga, nie tą drogą tam były wilki tam samotność tam było ciemno (choć pamiętam Twoje oczy jak latarnie)

na Boga, wróćmy inną drogą i nie do domu

postaw znów namioty jeden dla Ciebie jeden dla... a ja przycupnę u wejścia

dobrze, że tu a nie w domu jesteśmy

a w plecaku tylko Twoje fotografie

Nic o mnie nie wiesz nie wiesz ja nie wiem mówisz: znam cię nie prawda fałsz nie mnie znam znasz pozory moje maski nie-moje kąciki ust nie-mój błysk w oczach

kłamstwo

Nie znam Cię Nie potrafię narysować

Twoje oczy kiedy patrzą na mnie...

radość czy smutek gniew czy pokój wypływa światło ja widzę ciemność

o, jakże wielka to ciemność moje oczy... ślepiec wołający

Ty idziesz drogą słyszę Twoje kroki Ja w moim rynsztoku nie widzę

Może to nie TY... nie widzę nie omijaj mnie, proszę!

Chcę dotknąć Twoich oczu kosmyków włosów nauczyć się Ciebie

nie widzę Twój dotyk mnie podniesie Twój zapach...

Człowiek i Bóg fiołki i pot i Krew

czasem. czasem dobrze jest odejść o jeden oddech o parę kroków

Nabrać odwagi do kieszeni duszy jak dojrzałe czereśnie i wrócić drogą inną Łagodnie w blasku Twojego wzroku

Powiedzieć odważnie Chcę! pełną piersią w rytm nowej piosenki

Chcę... Nie muszę...

Nucę te chwile kiedy miałeś pogodne oczy słońce nieśmiało wychylało się  zza chmur jakby mały chłopiec cieszący się nowym dniem

Nucę psalm o radości zatroskanego Ojca kiedy syn wraca do domu kiedy córka stoi w progu

chcę zaśpiewać i zagrać o Sercu bijącym nadzieją że nie zapomnę drogi powrotnej że nie przestaną stukać  w drzwi Nieba deski starego konfesjonału

że usłyszą uszy wiecznie słuchające szept dziękczynienia i małej prośby że jeszcze czekam

wolność ma słodki smak. Tak mówią...   ja pamiętam inaczej... najpierw gorzkie zioła, słony smak morza i Łez.

potem krew tak, krew jest słodka ale czy nie zawsze ze słonymi Łzami?

potem ślina bo jaki smak ma odrzucone wyznanie Miłości?

...Łez?

i Dziecka śmiech i Matki i Ojca przez Łzy...

pamiętam...