Amber De Wilde

DDW / THE FUTURE

BIENNALE INTERIEUR - DONKER

BIENNALE INTERIEUR - SCHADUW

BIENNALE INTERIEUR - LICHT

BODY ECHO

VER VAN M’N BED 

Hoe groot is persoonlijke ruimte wanneer je de anderen niet ziet?

Terwijl de kleur van de muren in het Design Museum het totaalplaatje van de 101D chair versterkte, kreeg ik niet hetzelfde gevoel bij de ventilatoren van Maarten Baas. Dit kwam grotendeels door het materiaal dat hier gebruikt werd. Hoewel ik wel bewonder dat Maarten Baas experimenteert met nieuwe materialen, gaat mijn voorkeur toch naar materiaal waarbij je strakke lijnen en vormen krijgt. Wat me wel beviel bij dit werk, was de totale ervaring. Je zag het, je hoorde het én je voelde de wind.

Hoewel de 101D chair van Maarten Baas lang niet mijn favoriete stoel in het Design Museum was, vond ik toch dat deze een plekje verdiende op mijn Tumblr. Als diehard fan van alles wat monochroom is, was ik meteen verkocht toen ik dit hoekje van het museum vond. Terwijl de lichte kleur van de stoel en de muren een perfect geheel vormen, zorgen de details van de stoel voor het nodige contrast.

Tijdens de eerste rondleiding in het Design museum viel mijn blik meteen op How High The Moon van Shiro Kuramata. Terwijl het werk de vorm heeft van een klassieke, comfortabele sofa, straalt het materiaal dit helemaal niet uit. Dit contrast werd ook nog eens versterkt door de mini leefruimte waarin het stuk werd tentoongesteld. Daarnaast viel me ook op dat de stijl van How High The Moon, een werk uit 1986, vandaag de dag erg populair is op gebied van kleine decoratie zoals lampen, kaarsenhouders, pennenbakjes…