Etrafımda çok şey olurken, herkes bir şeylerin ucundan tutup yaşamaya başlamışken ben hala bekliyorum. Kızmamalıyım, üzülmemeliyim. Birilerinin daha erken olması benim geç kaldığım anlamına gelmiyor. Herkesin kendi zamanı var. Ne zaman mutlu olacaksam, benim için ne zaman iyi olacaksa o zaman olsun. Geç ya da erken değil doğru zamanı bekliyorumdur umarım. Benim içinde güzel şeyler olsun, ihtiyacım var.

Geleceğe dair tam bir plan oluşturuyorum, bi hayalin peşinden gitmeye başlıyorum hop 2 ay sonra tekrar vazgeçiyorum. Ben bunu gerçekten istiyor muyum diye düşünmeye başlıyorum. 4 yıl üniversite okurken her seferinde evet yapmak istediğim meslek bu, doğru bölümdeyim dedim kendime. Mezun olduktan iki hafta sonra istediğim hayat bu değil, bu mesleği yaparak hayatımı devam ettirmek istemiyorum diye düşüncelere daldım. O gün bugündür çıkamıyorum işin içinden. Kafam hep soru işaretleriyle dolu. Eskiden kendim için ileriyi çok net görürdüm. Şimdi baktıkça gördüğüm koca bir hiçlik. Hiçlikte değil aslında geleceğin ışığında benim kendi geleceğim uykuya dalmış gibi. Ne zaman uyanacağız çok merak ediyorum. Beklemedeyiz.

4 yıldır kendim için tek bir adım bile atmadım. Koca 4 yıl. Kendime teşekkür ederim.

Geç oldu ama 28.10. 2016 - Perşembe. Hayatım boyunca hiç kimsenin -onun bile- beni bu derece yaralayıp üzebileceğini tahmin etmezdim. Kendime çok güvenirdim. En çokta buna şaşırdım. Dünyanın en kolay kırılabilen nesnesiymişim. Tuttuğum gözyaşlarıyla ne yangınlar söndürülürdü be. O kadar çok bekledim beklediğime değecek sandım. Ama hayatımın en büyük darbesini aldım. Üstüme gökdelenler falan diktiler sanki. Aylarca inşaat bitmedi. Temelini de sen attın. Her günde o inşaatı gelip kontrol ettin. Her bir çivisinde yine senin yardımın var. Ama bitmedi. Bitmez. Bir buçuk yılımız daha var. Hafifler belki ama sen her gün geldikçe sürer bu. Tek korkum kaybolup gidersem, o inşaatın en altında kalıpta sesimi duyuramazsam diye.

01.07.2016/Cuma - 15:46. Mutluluktan dans ettiren, saatlerce güldüren. Dünyada ki bütün şarkılardan daha güzel. 2 yıla değen o 2 dakika. Bu kadar güzelini ben bile hayal etmemiştim. Çok şükür Allah'ım.

26.06.2016 / Pazar günü oldu. Hala oluyor, inşallah hep olur.

Dönüp dolaşıp sende duruyorum ya bana da helal olsun.

Umut çok yoruyor insanı. O umutlarla içimdeki deniz okyanus oldu. Git gide o okyanusta boğulacağımdan korkuyorum. Boğulmak sorun değil de, kurtarmayacak olduğunu bilmek üzüyor insanı.