♧

razen door mijn hoofd. 

Constante energie,

Het vuur word nooit gedoofd.

/

Het is vermoeiend, weet je

Constant maar aan staan.

Zoveel verschillende stemmen,

Ik kan er geen verstaan.

/

Ik ben op zoek naar rust,

Een beetje stilte graag.

Ik houd dit niet meer vol,

Niet langer dan vandaag. 

/

Dat was mijn leven jaren geleden,

Ik ben een heel eind daar vandaan.

Maar soms vraag ik me af,

Wat als het anders was gegaan?

/

Want hadden mensen opgemerkt,

Dat mijn ‘chaotische brein’,

Eigenlijk adhd was,

Had het zo anders kunnen zijn.

/

Hadden ze me beter kunnen helpen,

Begrepen hoe ik was. 

Had ik me niet zo alleen gevoeld,

Midden in de klas?

/

Was ik niet constant moe geweest,

Had ik een beter zelfbeeld?

Als mensen hadden opgemerkt,

Ik voel me boos, 

Boos dat niemand dit ooit zag. 

Dat iedereen me al de tijd,

Heeft laten vechten tegen mezelf. 

Niemand bereid je voor,

Meestal netjes en opgeruimd, af en toe een troep.

Op die momenten zit ik er ook echt doorheen,

Kost alles veel energie, leg ik al het slechte onder de loep.

Langzaamaan ruim ik dan mijn kamer op,

mijn hoofd neem ik daarin mee.

Tegen de tijd dat alles netjes is,

Even weg van de drukte,

Een glimlach, een beleefd gebaar.

Soms ben ik boos, soms heb ik pijn.

Sometimes confusing or strange,

Verloren wij jou.

Zo onverwachts,

Diepe rouw.

Duizenden tranen,

Gemis en verdriet.

Jou los moeten laten,

Makkelijk is het niet.

Nog elke dag,

Passeer je mijn gedachten.

Hoe we samen huilden,

Hoe we samen lachten.

Mijn voorbeeld,

Een een geweldige vrouw.

Ik zal altijd blijven denken aan,

Wat te denken,

Wat te voelen,

Wat te weten,

Onbekend.

Alles waar ik mij ooit aan vasthield,

Mijn idealen en mijn dromen,

Mijn idee van liefde en het leven,

Vervaagt.

Mijn denkwijze veranderd,

Mijn doelen ook,

Goed,

Maar eng,

Altijd en overal.

Ik zal mijn vragen herhalen,

En bang zijn dat ik alles verknal.

~

Ik heb een lading angsten,

Waardoor ik vaak onzeker ben.

Ik vat ze vaak samen onder 'anxiety,

Dat vind ik passen bij hoe ik mezelf ken.

~

Het vloeit voort uit diepere dalen,

Waar ik jaren geleden in zat.

Depressie, pesterijen en zelfbeschadiging,

Ik heb slechte tijden gehad.

~

Ik zit nu op de betere weg,

De route van herstel.

Maar soms heb ik een 'aanval'

Dan raken mijn gedachten in de knel.

~

Op die momenten gaat een heleboel mis,

Ik denk dan dat alles slecht gaat.

Dat ik enkel verkeerde keuzes maak,

En dat ieder en alles me haat.

~

Voornamelijk de mensen,

Waar ik het meeste om geef.

Die haten me dan allemaal,

Dat is hoe ik het beleef.

~

Ik weet ook wel dat het niet klopt,

Alleen soms even niet.

Dan denk ik de verkeerde waarheid,

En zit ik vol verdriet.

~

Soms duurt dit een paar minuten,

Soms ook een paar uur.

Hoe lang het ook duren mag,

Het is en blijft heel zuur.

~

Ik heb ze steeds minder,

En ik word steeds zelfverzekerder

Maar soms heb ik een periode,

Dan kan ik even niet verder.

~

Dan bestook ik je met 100 vragen,

Of je niet boos op me bent.

Ik vraag me dan af of je nog om me geeft,

Alles voelt voor mij dan onbekend.

~

Dus sorry voor alle momenten,

Dat ik anxious ben.

Maar alsjeblieft herriner je,

Dat ik het soms zelf niet herken.

~

Ik kan het dan ook niet tegenhouden,

Me realiseren dat ik onredelijk ben.

Dus dan zal ik je lastig vallen,

Met vragen waarop ik het antwoord wel ken.

~

Het is mijn hoofd,

En zit letterlijk tussen mijn oren.

Maar soms is het chaos,

Denk ik niet te negatief?

Ben ik wel interessant?

Help, ik weet het niet.

~

Mijn hoofd loopt door elkaar,

Vermoeid zichzelf aaneen.

Gedachten denken onvermoeibaar,

Ik kan er niet om heen.

~

Ik maak mezelf bang,

Verstik in onzekerheid.

Mijn hoofd blijft aan de gang,

Vervormt de werkelijkheid.

~

Herstel kent bergen en dalen,

Goede en slechte dagen.

Soms weken zonnestralen,

Maar die kunnen snel vervagen.

~

Momenteel zit ik in een dal,

De diepste sinds een tijd.

Ik klim omhoog van lagerwal,

Maar ik win deze strijd.

~

Dus sorry als ik lastig ben,

Excuses als ik zeur.

Het is iets dat ik niet ontken,

Hopelijk stel ik je niet teleur.

~

Het zal heus wel weer beter gaan,

Maar het duurt wat langer deze keer.

Ik klim er vol weer tegenaan,

You took over my heart.

And I wanna tell you how I feel,

But I don't know where to start.

~

The thing is,

There is something about me.

It's not obvious,

Not something you can easily see.

~

My feelings are extreme,

Because I'm highly sensitive.

It's not a problem though,

It makes me feel alive.

~

It's a part of me,

But here's the deal;

It's about the things I think,

The things I feel.

~

My feelings for you,

Are extremely present.

That's not a problem, no,

They're extremely pleasant.

~

But I've got adhesion problems,

So this is quite the scare.

I'm gonna resist the fears though,

I'm heading in and i'll dare.

~

I hope it's worth the gamble,

But I think it will be.

I'm just gonna dive right in,

Ik zou je willen sturen dat ik graag met je zou praten

Niet als vrienden, maar als lievelingen

Maar dan zou ik je moeten zeggen wat ik voor je voel

Dan zou ik je moeten zeggen hoe mijn hart voelt zodra jouw naam op mijn scherm verschijnt

En dat kan ik niet

Want ik ben bang om gekwetst te worden

Ik ben bang om opnieuw de steken van verdriet te voelen

Ik ben bang

Alle woorden die ik opschrijf, Lijken niet goed genoeg. Ik kom maar niet op woorden, De woorden die ik zoek.