Azra

Insanlara bağlanmaktan çok korktum her zaman. Bir insana başlanırsam o benim zaafim olur çünkü. Bir insanı kaybetmeye ne kadar çok korkarsam o kadar kaybetme hissi artıyor. Kaybetmemek için elimden geldiğince çabalarım ama bu çabalarım çoğunlukla daha yanlış yollara sokar bu durumu. Sevgimi insanlara göstermem kna karşı olan bağlılığımı arttırır ve kaybetme korkumu daha çok arttırır. Bu yüzden sevgimi göstermekten her zaman çekinmişimdir. Ne zaman sevgimi göstersem elimden kayıp gidiyor insanlar.

Ben kötü bir insan miyim? Her zaman etrafa kötülükten başka birşey yaymaz miyim? Her zaman zarar miyim? Bu hayata herşeyi bozmak için mi geldim? Neden iyilik yapmaya çalıştıkça her seferinde batırıyorum? Neden kendimi rahatlatmak için insanlara anlatıp onları üzüyorum? Ben insanlarin duygularını düşünmüyo muyum yoksa. İnsanları hep üzmek için mi programlandim? Mahvolmuş hayatları düzeltmeye çalılırken neden daha çok yok ediyorum? Herşeye burnumu mu sokuyorum yoksa? Bu kadar mı kötüyüm ben? Herkesin üstüne mi geliyorum beni dinlesinler diye? Kimse beni sevmiyo mu yoksa? Herkes benle zorla mi konuşuyo? Beni hayatlarından çıkartmaya çalışıyolar da ben mi fark etmiyorum. Sorumsuz bir insan mıyım? Aileme bile bakamayacak kadar aciz miyim? Hiçbirşeyi başaramayacak mıyım? Belki de fazla abartıyorum. Birisi bunları okusa azra fazla abartıyosun gereksiz gereksiz yazmışsın buraya dicek belki de. Belki de doğrudur abartıyorumdur. Ben zaten herşeyi abartırım. Şimdi bağırsam kaç kişi gelir yanıma? Kaç kişi gerçekten yardım etmek için çabalar? Bu küçücük yorgun bedene kim elini uzatır? Kimse uzatmaz çünkü ben sadece abartıyorum. Bu hayatın içinde insanlar neler neler yaşıyo ben herkesin yaşadığı küçücük şeyleri daha taşıyamıyorum. Ben güçsüz bir insanım o zaman. Demekki düşündüğüm gibi kendimi göstermek istediğim kadar güçlü değilmişim. Sadece aciz bir beden boşluğun içinde öylece yürüyor.hiçbir işe yaramayan sorumsuz bir beden. Her zaman zarar yaratan bir beden.

Bütün sevdiklerinle geçirdiğin zamanları her zaman güzel geçirmeye bak. Gün gelecek sevdiklerin teker teker gitmeye başlayacak ve sen "neden" lerin ile ortada kalacaksın. Yapmak istediklerin ile üzüleceğine anı yaşa ve hiçbir zaman bir sonraki gün yaparız deme.

Unutma ki mutluluğun da sonu var mutsuzluğun olduğu gibi. Mutlu olduğun her ana şükret ve o anlarını dolu dolu yaşa.