ᶜᵉᵐʳᵉ

Seni görünce nutkum tutuluyor desem yalan olur, işin aslı; öyle tutmaz oluyor ki dilim konuşacağı lisanı unutuyor.

Yürüyen bi' sinirlenme makinesiyim.

Çok afedersin, çok güzel konuşuyorsun ama ben seni öpmek istiyorum.

Kimsenin konuşmadığı bir dil gibiyim, kimsenin tanımadığı bir deli, yazarının bile okumadığı bir kitap, hiç çalmayan bir şarkı, hiç sorulmayan bir soru gibiyim. Kalabalıklar içinde varım ama yok gibiyim.

Şimdi beni uçurumdan atsan, düşene kadar aklımdaki tek şey sırtıma değen ellerin olurdu.

Şu an bir ağacın sırtında oturabilseydik. Sen kitabını okurken, ben tutup arsızlığımla öpseydim boynundan.

Uyuyunca geçer sandığım şeyleri rüyamda görüyorum.

Seni çocukken tanısaydım, parkta dakikalarca beklediğim salıncak sıramı sana verirdim.

"Sonra sen kendi yolunu çizdin. Benim ilkokulda resmim biraz zayıftı, pek bir şey çizemedim."