Bir gece;ay,yıldızlar ve yalnızlığın.Başbaşa kalmışsınız bu koca dünyada.Bütün pişmanlıkların,kalp kırıklıkların,umuzsuzluğun birikmişti o geceye.Ağır geliyordu her şey.Yarının ne getirceğinden bir habersiz,gelecekteki ben sorularına cevap bulamadığın bir gece ürkütüyor dimi seni ? Uyumak istiyorsun bir an önce , uyumanın imkansız olduğunu fark ettiğin zaman ki endişen korkutuyor dimi seni ? İçten bir ses bütün bu duygu karmaşasından kurtulmak için”her şey güzel olucak” diyen ama asla dediği gibi olmayan bir gürültü var.Bir anlığına inanmaktan korkuyorsun dimi ? Anlayabiliyorum seni. Peki bütün bu olanlara çare neydi ? Sorunun cevabını asla bulamayacağından korkuyorsun dimi ? Belki de kızıyorsundur. Bir çok insan şuan evinde mışıl mışıl uyuyordur,senin hayatından ömür giderken.Birde senden daha kötü durumda olanları düşünüp hayatın adaletsizliğine sitem ediyorsun.Psikolojini bozanlar ve seni hasta edenler yüzünden bir daha eskisi gibi sağlıklı bir birey olabilir miyim diyorsun kendi kendine.Ve içinden bir ses “evet hemde hiç olmayacağın kadar” diyordur ve sen onu kaale bile almıyorsundur.Doğan güneşe bakıyorsun, kulağında zülfü livaneli.Ne düşünmeli insan ? Yanıbaşındaki,sen acı içinde kıvranırken deliksiz uyku çekiyorsa bu işte bir sıkıntı var demektir. Vücudunun besinsizlikten hareket edemediğini gördükçe daha da güçsüzleşiyorsun.Ve derin bir nefes alırsın yapraklar özgürce dans ederken.Fısıltıyla çıkan şu sözlere kulak verirsin “bi çare”...
jimmyeatworldofficial
titsay
