Zabolało, nie powiem.

“Ludzie ranią tak mocno jak ich kochasz”

“Wkurwiasz mnie. Ale mam słabość do twych oczu i uwielbiam smak twych ust.”

“Te emocje mnie dławią. Nie dają normalnie funkcjonować.”

ludzie nie zawsze rozumieją, jak stresujące jest wyjaśnianie co aktualnie dzieje się w mojej głowie, kiedy sama nie potrafię tego zrozumieć

“Uwierz mi, wszystko inne nie jest aż tak złe. Źle jest wtedy, kiedy nie ma się nikogo, o kogo można się troszczyć.”

“Nie wiem. Nie wiem, gdzie podziała się moja siła, nie pamiętam, jak ją straciłam. Myślę, że kawałek po kawałku odłupało ją życie, że się powoli zużyła.”

“Gdziekolwiek się ruszę — to samo uczucie nieprzynależności, bezużytecznej gry. Udaję zainteresowanie czymś, co mnie zupełnie nie obchodzi, kręcę się tu i tam, ale nigdy nie jestem “w środku”, w żadnym określonym miejscu. To, co mnie przyciąga, znajduje się gdzieś indziej, czym zaś owo “gdzie indziej” jest — nie wiem.”

“Piję sobie kawkę, patrząc jak płonie mi życie”

Listopad to taki miesiąc od tęsknoty. Miesiąc od uporczywego smutku. Miesiąc, który popija się winem.