PIEPRZYĆ CAŁĄ WIECZNOŚĆ

Wymaga się od nas zwycięstw. Kiedy masz 10,12, 14 lat i grasz w piłkę, grasz po to, aby strzelić gola. Kiedy masz 15,16, 17 lat i spotykasz się z dziewczyną, to też robisz to, aby, no cóż… strzelić gola. Im jesteś starszy, tym walczysz więcej. O terytorium, o kobiety, o pieniądze i pozycję. Marzenia są dla kobiet, mężczyźni mają zadania do wykonania. Tak było od wieków. Wbijałeś się w zbroję, wsiadałeś na konia i jechałeś zabijać.

Bo teraz już nie pamiętam, gdzie kończą się kłamstwa, a zaczynam się ja. Linie są rozmyte. Wszystko nagle stało się takie poplątane, takie szare, takie niezdefiniowane. Jedyne, co wiem, to to, że sprawy nie poszły zgodnie z planem. Plan był taki, że mi się poprawi, poczuję się lepiej, że osiągnę to z użyciem wszelkich dostępnych mi środków. Ale nie czuję się lepiej. Czuję się pusta. Ciągle pusta i uszkodzona.

Mała, nie potrafisz zrozumieć rzeczywistości, w której się znalazłaś, bo próbujesz znaleźć miód w musztardzie i dziwisz się, że nie jest słodka. To prawda, że ten mężczyzna, którego pokochałaś, nigdy nie pozwoliłby ci tak cierpieć. To prawda, że on zjawiłby się pod twoimi drzwiami, wziął w ramiona i tulił do ostatniej łzy. To prawda, że w jego miłość i zaangażowanie nie musiałabyś nigdy wątpić, będąc całym jego światem. To wszystko prawda, tylko że… on nigdy nie istniał. Tak bardzo chciałaś kochać, że stworzyłaś sobie w głowie tę jego wersję, za którą gotowa byłaś oddać życie. To była twoja miłość, Mała, to nie był on.

Wolno Ci tęsknić. Wolno Ci płakać. Wolno Ci mieć słabsze dni. Ale nigdy nie wolno Ci się poddać.

chce sie z nim całować, chce sie do niego przytulić, chce być jego i chce, żeby był mój

Damą w salonie i suką w sypialni Jak zgasimy światła, poradzisz sobie mała?

Każdy z nas kogoś kocha, widać to po oczach.

Mam ochotę pić, a potem iść z tobą do ciebie.

I ja nie wiem co mi kurwa jest, najpierw pięknie kolorowo a potem coś jebnie i nagle robi się chujowo.