kwiat

gdy widzę jak ty

ocierasz swe łzy

i chowasz swą twarz

mówiąc jak tęsknisz

w tej chwili kończę swe wiersze,

swe życie i nie wiem sam czy coś jeszcze,

siadam pod ścianą

i pozwalam szkarłatnej cieczy opuścić moje ciało,

obraz chowa się za chmurkami,

wokół mnie morze czerwone,

zamykam oczy,

nie chcę już patrzeć na ten bałagan.

czuję jak odpływam

słyszę głos,

niski i męski

"nie ma tak łatwo skurwielu"

ciarki mi przeszły po plecach i poczułem ból,

otworzyłem oczy,

znowu zobaczyłem ten pieprzony ból istnienia.

jestem głodny,

głodny miłości,

zostawiłeś mnie,

bez słowa,

bez pożegnania,

a ja?

nie mogę jeść,

nie mogę spać,

tylko myślę o tobie

i o moim głodzie.

wróć...

lecz jest ktoś taki kto trzyma cię przy życiu

i nagle bum,

nie masz już nic

i stajesz w mroku,

patrząc w ostatni światła błysk.