Silence

Obroża leży na poduszce jak zaproszenie. Skóra miękka, klamra zimna. Zakładanie jest rytuałem — nie na szyję, ale na tożsamość. Ten, kto ją nosi, zrzuca imię, tytuły, cały dzienny kostium. Zostaje ciałem. Oddechem. Własnością.

Trzy orgazmy i wciąż nie skończył. Przestymulowana, płacząca, błagająca o przerwę, której tak naprawdę nie chce. On wie. Ona wie, że on wie. Dlatego nie przestaje. Łzy to nie smutek — to przepełnienie. Ciało płacze, bo przyjemność przekroczyła jego słownik.

Klamerki na sutkach. Powolne dokręcanie śruby, aż jej oddech się zatrzymuje. Potem jeszcze ćwierć obrotu — bo on zna jej granice lepiej niż ona sama, a jej granica jest zawsze o krok dalej niż myśli.

Piknik

Jedno słowo. 'Klęknij.' Nie prosi. Nie sugeruje. Stwierdza fakt, który jej ciało wykonuje zanim umysł zdąży przetworzyć dźwięk. Posłuszeństwo zapisane w mięśniach jest piękniejsze niż jakiekolwiek słowne 'tak'.

next year I wish nothing but the best for me.