Cıstakbayan

Büyüklerimizin vakumlayarak öpme işlevini hepimiz için boykot ediyorum. #hissettiğimiz #onasılöpmekla #dayan #başkaşeydüşün #vicdonsız #nomıssızlar #yanağımadokunma #huloouuupşş

Bu hafta leman

bir duruşun var hani susmakla söylemek arası bir gider bir gelir ikircim sularında kalmışsa yüreğinin teknesi kıyısız gözlerinle dilinin köprüleri yıkıldığındandır.

Paylaşmış. Gördüm. Bugün o ses onun içinmiş. Hayatındaki son nefesmiş. Son şakalaşmasıymış. O sesi duymak öyle can acıtıyor ki hele ki sende o sıra oradaysan. Çığlıklar, bağırışlar, çağırışlar, ağlamalar, erken ağıtlar. Sadece kulak verebiliyosun. Ağlıyosun. Ama kapıdan kime ne olduğunu bilmeden. Bir yardıma bile koşamadan. Çünkü sende onlardansın. Çıkarsan tehlike, çıkmazsan vicdan rahatsızlığı, içinin yanması seni rahatsız eder. Dişlerini sıkar, dudaklarını ısırırsın. Kanarlar sen farkına bile varmadan. Biri gelsede " iyi şimdi sadece bi krizdi" demesini beklersin sormak için. Ama aksini duymak istemezsin. Kimi zaman korkar soramazsın. Boyun büküklüğünü görmek istemezsin. Ben kendime hakim olamayıp, dayanamayıp anneme sesleniyordum öyle vakit olduğu zaman. Televizyonu açmasını istiyordum. " sesi anne! Daha çok aç duyuyorum." .. Eli ayağına dolanırdı kadının, çünkü ne yapıcağını, yüzünün ifadesini nasıl bana yansıtacağını kontrol etmeye çalışmakta zorlanırdı. Ama o en güçlü anne. Hemen o anda beni güldürmeye çalışır scrabble oynamayı önerir. Çok iyidir kendisi, üzerimde çok malubiyetleri var. "Yine de dağılmıyor aklım noluyo anne kime noldu?" Şaşkınlıkla "dinleme kızım, öğrenme yapma" diye beni geçiştiriyordu. Yada " hadi babanı arayalım napıyomuş konuşmak ister misin?" Diye soruyordu. " yok anne şuan değil ".. Kulaklarımı ellerimle sımsıkı bastırıyordum. Dizlerim kıvrılmış birbirine kenetlenmişti, biraz daha sıksam kemiklerim çatlayabilirdi. İşte öylesine bir durumdu bu. Benim için de çalabilirdi.

Beklersin ya uzunca bir süre, beklersin. Gözlerin camdan ayrılmaz. Aklın tek bir noktaya odaklanır. Dudakların tek kelime edemez olur, yutkunamazsın. Solukların hiç heyecanlanmaz aksine hep aynı hızda rutinleşir. O sıralar elini başına götürürsün. Arkadan öne doğru sıvazlayarak. Ah ya.. Diye iç geçirirsin. Bir iki damla süzülür gözlerinden. Hemen silersin kendinden bile saklamak için, belkide korumak için. Çok değerlidir bilirsin ve her zaman da akıtmazsın özeldir onlar. Kendin için akıtmaya kıyamazsın ama.. Öyle bir an gelir ki durduramazsın bir başkası onlara sahip oluverir. O zaman üzülsen mi ne mi yapsan bilemezsin. Sadece akar gider ve sen de toplarsın.

Üşüyorum. Bu aralar oluyor böyle. Üşümek beni korkutuyor. Üşümeme çok sebep yüklediğimdendir belki de. Alt tarafı ÜŞÜMEK işte.. Değilmiş o öyle. Üşüdüğün zaman, ateşin çıkabilir, bir hırkaya ihtiyacın olabilir, sıcak bir çorba, hmm güzel kokan bir tomurcuk çayı, omzunda hissetmek istediğin bir el seni ısıtacak, belki de bir bakış, küçükte olsa bir tebessüm, playlist'inden seçtiğin bir parça, annenin elinde çikolatayla gelmesi, bir kelebeğin uçtuğunu izlemek seni ısıtabilir. Her neyse yada grip olduğun için üşürsün. Ama ya ısınamazsan. Boylede sacmalarım.

Günaydın güneş, Seni görebiliyorum. Ama hissedemiyorum. Havaya verdiğin eşsiz sıcaklığın kokusunu alamıyorum. Şuan o kadar çok istiyorum ki bunu yapabilmeyi. Hızlıca yürümek.. Tam da bunu dinlerken. Hiç bişey düşünmeden. Yaşadığımı hissederek. Yoğurtçu parkına gitmek istiyorum. Boydan boya, bi kaç kez aynı yeri belkide turlayarak ayaklarımı oraya basmak istiyorum. Havayı içime çekmek istiyorum. Bunu o kadar çok özlemişim ki. Yürürken önüme bir kedi gelmiş mesela, kucaklamışım hemen, içimdeki bi özlemi daha gidermişim. Belkide o sırada yanımdan bir kağıt helvacı geçmiş. Çok severim. Uzun süredirde yemedim. Ne zaman yaparım bunu? Hemen? Hayır hayır hemen olmaz. Nisan yada mayıs tam da zamanı. Daha sıcak bi gün olur. Belli olmaz ama ben yine bakarsın bot giyerim. Belki yağmur çiseler, güneşi ardına saklayıp. Hey adam elindeki tahtasında kahve mi satıyor, çekirdekte var. Ama çekirdek yalnız hiçte iyi gitmiyor. Aslına bakarsan pekte sevmem. Ben bide kahve alıyım. Fazla yürüdüm gibi. Modaya gitmek istiyorum. Çimlere uzanmak. Gözlerimi kapatmak istiyorum. Birazda sessizlik. Epeyce sessizlik. Şimdi müzikte yok. Yine düşünmek yok. Hayal kurmak yok. Sadece şuan var. Şimdi olduğu gibi. Yarın, öbürsü, öbürsü, öbürsü gün gibi..

Yine baktım, olmamış.. Ne kadar sürücek ki tekrar görmem. Ya bildiğim gibi olmazsa. Yenisine alışmalımıyım? Ama özlüyorum, çok özlüyorum.. Bakmak istemediğim de oluyor Gözlerimi kaçırıyorum. Yine de görebilceğim kadar. Bazen bir korkak gibi gözlerimi kısarak bakıyorum Sanki o zaman görmicekmişim gibi. Ama olsun buğulu oluyor. Yine görüyorum.. Tam karşımda. Bazen ellerimi uzatıyorum ama ulaşamıyorum. Hemen geri çekiliyorum. Yok yok olmamış.. Bu günde o gün değil Diyorum..