🦋

Zataczam błędne koło, czuje ze to nigdy nie bedzie mialo konca. Czuje wstyd.

Nie mam sily wstac, podniesc sie i wyrzygac blad ktory popełniłam . Jestem przykuta do lozka, lezy na mnie ciezar ktorego nie dam rady podniesc. Nie jestem taka silna jak mi sie wydawalo, gdy probuje go podniesc czuje ze moje rece sa rozszarpane, przez co caly ciezar przelatuje mi przez rece i wplywa do mojego organizmu.

pierdole zycie pierdole jedzenie pierdole wszystkich ludzi ktorzy nie maja szacunku do nikogo ani niczego chce zdechnac

po co mam jesc jesli na to nie zasluguje? jestem poprostu swinia

Widok mamy czujacej sie do dupy psychicznie, mowiacej ze ma dosyc ojca i ze nie wie czy bedziemy nadal tu mieszkac boli bardziej niz najgorsze tortury.

pomyśleć ze rok temu tkwiłam w psychiatryku

Chce umrzec zdecydowanie. Ale trzeba ladnie wygladac w trumnie.

Lubie bol nie dlatego ze to mi sie podoba, lubie wyniszczac siebie. Lubie patrzec na to jak moje cialo powoli umiera.

To wisi nade mną, nie odpusci. Lecz chociaz pytaniem jest czy chce by odpuscilo. W koncu to jedne co moze uzupelnic moja pustke. Spierdolilam wszystko co sie da, chodze i niszcze. Moze dlatego chce zniszczyc siebie?