Chaos

A day from hell jako 19-letni ćpun żyjący sam za najniższą krajową.

Budzisz sie 10 minut przed wyjsciem, masz pracę od 9:30 i godzine dojazdu. Nie masz prawka, musisz jechać pociągiem. Spałeś prawie 13 godzin, nadal jesteś zmęczony jakbyś nie spał przez 3 dni. Chce ci sie rzygać po wczorajszej kolacji, żołądek nadal nie przyzwyczaił się do normalnego jedzenia bo przecież jeszcze nie tak dawno leciał na samym krisie i wodzie.

No właśnie, śniło ci się że ćpasz. Każdy jeden z twoich 3 plugow z jakiegoś powodu się wykruszył i nie masz absolutnie nic. Bierzesz kode (nic nie daje).

Zarzucasz na siebie te same ubrania które nosisz od 5 dni (reszta twoich rzeczy jest w praniu, nie masz energii żeby to ogarnąć) używasz litra perfum w nadziei że może nie będzie aż tak źle (jest bardzo źle). Już prawie masz wychodzić, gdy przez przypadek łamiesz nowiutkie, kupione tydzień temu słuchawki. Zabierasz stare (ledwo żyją i bateria zaraz padnie).

Na zewnątrz pada. I to byłoby okej gdyby nie fakt, że teraz będziesz śmierdzieć jak mokry pies.

Idziesz na dworzec, zapalasz papierosa - zostały jeszcze 2. Czyli ani odrobinę blisko ilości jakiej ci trzeba na cały dzień. Nie masz czasu wejść do sklepu.

Pociąg przyjeżdża idealnie o czasie (co jest złe w przypadku gdy jedziesz do pracy) wsiadasz i co 5 minut przysypiasz. Ostatnio w ten sposób przegapiłeś swoją stacje, więc ciagle sie budzisz i ani to odpoczynek ani rzeczywista kontrola gdzie jesteś.

Ledwo, ale w końcu wysiadasz u siebie. Biegniesz po fajki, więc musisz palić po drodze bo inaczej nie starczy ci czasu. Wbijasz sie do pracy. Zmianę prowadzi totalny tryhard który od samego rana będzie ci kazał biegać. Czy wspomniałem że nosisz bandaż żeby zakryć rany na ręce? Ktoś znów zapytał co ci sie stało, podajesz 500 rożnych wersji każdemu, więc znow rzucasz jakas bzdure. Nie wierzy ci, nikt ci nie wierzy bo juz to widzieli w przeszłości. Nosisz bandaż przez kilka dni a pozniej świeże blizny po cięciu zdobią twoją skore. Nie komentuje, zabierasz sie do pracy.

Stoisz na absolutnie najgorszym stanowisku, z najgorszymi ludźmi wokół siebie. Świetnie.

Czas sie niemiłosiernie dłuży. Gdy spoglądasz na zegar, okazuje sie ze minęła minuta. Albo w ogole, czas poszedl do tyłu. Trafia cie szlag.

Przerwa. Wszystko wydaje sie obrzydliwe, więc zamiast jeść idziesz zapalić. Jest duszno i psuje ci to cały experience z palenia. Oczywiście przerwa minela w mgnieniu oka. Nie ma ruchu, więc kolejne godziny spędzasz na staniu i obserwowaniu zegara, co tylko pogarsza mijanie czasu. Stoi w miejscu.

W końcu możesz wyjść zapalić. Z bezsilności płaczesz. Koniec fajki, wracasz do środka.

Po kilku godzinach wychodzisz do domu. Godzina drogi, opóźniony pociag, zmeczenie. Marzysz zeby sie położyć ale gdy docierasz do domu, masz jeszcze jedno zadanie. Posprzątać. Nie robiłbyś tego, ale twój chłopak (z którym akurat jesteś pokłócony) ma przyjechać a stan twojego mieszkania...cóż.

Więc zabierasz sie za to. I wtedy lapie cie ten okropny stan pustki. Nie mozesz płakać, nie umiesz sie złościsz. Nie czujesz nic. Bierzesz całe opakowanie thiocodinu, nie łapie cię. Zaczyna działać dopiero gdy z bezsilności kładziesz sie by usnąć. Brawo, zmarnowałeś 20zl i dzień ze swojego życia.

Zamieniam dxm i kode codziennie ale absolutnie nic z tego nie sprawia że czuję się lepiej 🫩 Bardzo brakuje mi krisa, do stopnia gdzie śnie o tym że ćpam. Zmęczenie tak wzięło górę, że jak nie mam pracy to dosłownie nie umiem wstać z łóżka.

Derealizacja uderzyła mnie mocno. Sam nie wiem czy to już jakaś psychoza? Czuję jakby coś mnie omijało, powinienem był gdzieś pojechać, coś zrobić. Coś jest super nie tak. (Wmawiam sobie że to psychoza a tak naprawdę miałem uratować świat) (jestem pierdolnięty) (powinienem iść spać)