ÇARKBRO

Pek çöl metrobüs insanının bilmediği yahut bildiği ama girmeye çekindiği bir noktadan bahsetmek istiyorum size "körük". Körük metrobüsün uzunluğuna göre akordiyona benzer ve tabiri caizse iki vagonu birbirine bağlayan bir bağlantı elemanıdır. "Ortalara doğru ilerleyelim arkadaşlar" feveranlarının yükseldiği anlarda bu kısım kastedilir. Tercih edilmeme nedeni ise bahsi geçen kısımda tutamaç yok denecek kadar azdır. Aynı zamanda çıkış kapısına nispeten uzaktadır. Lakin akordiyona sırtını yaslayıp bir kolunuda demir tutamaçın içinden geçiren metrobüs insanınından daha mutlusu yoktur. Sırtına değen parçalar masaj etkisi yaratır. Metrobüs insanını pelteye çevirir. Bu keyif ortamının başkaları tarafından bilinmesini istemeyenler boş koltuklara dahi oturmazlar. Direk körüğe doğru yönelirler. Ne demiş şair "bir çok binen , memnun ki körükten, kaç duraklar geçti, dönen yok metrobüsten" #istanbul #istanbuldayasam #körük #metrobüs #metrobüshikayeleri #kitap #şiir #yazar #hikaye #instagram #instalike #günaydın #gulumseaska #iyigünler

Sınıfta büyük bir kargaşa ve ve kaos hakimdi. Tabi biz ilkokul birinci sınıf öğrencileri için bu kavramlar bir anlam ifade etmiyordu. Üst üste alt alta öğrenci öbekleri ile sümüğü akmış ağlayan ve hunharca gülen 54 kişiden bahsediyorum. Derken tüm bu olup bitenler yaşanırken kendi içimden yükselen sese engel olamadım ve bir anda ayağa kalktım. Çocuklar susun bağırmayın öğretmen gelecek birazdan dedim. Zannediyorum hayatım boyunca yapıp yapacağım ilk ve son uyarı bu oldu. Çok kuvvetli bir çıkıştı gerçekten ve kendimle haklı bir gurur duyuyordum ki bir hışımla kapı açıldı ve öğretmen içeri girdi. Sen Nasıl olurda bu kadar yüksek sesle bağırırsın dedi. Hem söyleniyor hemde hışımla üzerime yürüyordu. Devamında hoş şeyler olmadı tabi kendi adıma. Küçük bir çocuğun iç dünyasını asla tahmin edemezsiniz. Aslına bakarsanız ilk okul hayatımla ilgili çokta birşey hatırlamıyorum. Ya da kayıtları silmeye çalışmışım ama hala okunabiliyor. Bırakın o tozlu sayfalarda kalsınlar. Tüm öğretmenlerimizin öğretmenler günü kutlu olsun. #instagram #instalike #insan #yasam #kitap #şiir #hikaye #yazar #istanbuldayasam #istanbul #anlatistanbul #sakarya #iyiaksamlar #iyigeceler #24kasım

Nerden başlayacağımı bilmediğim anlarda şu gelir aklıma. "Herşeyin bir başlangıcı ve bir sonu vardır". Yani başladığımız her aksiyonun bir sonu zaten o an itibariyle doğmuştur. İnsan başladığı olayın sonucunun kendisi için iyi olacağını umut eder. Belki de kısa vadede iyi sonuçlarda alabilir. Fakat sonucu çoğu Zaman beklediği gibi olmaz. Hikayemiz kahramanı trenle yolculuk etmektedir. Haydarpaşa garına yaklaştıkça vagondaki yolcu sayısı da azalır. Vagonda güzel bir kızla başbaşa kalmışlardır adeta. Birden bire tren durur ve derin bir sessizlik olur. Yolculuk boyunca genç bayanı çok beğenen Kahramanımız için belki de bir fırsat doğmuştur. Kızın yanına doğru gider yanından geçer ve sanki anlıyormuşcasına tren raylarına bakar. Geri döner ve "Allah Allah"der ve ekler "ne oldu böyle bu saatte?". Genç bayan oralı bile olmaz. İstifini bozmaz. Tren nihayetinde Hareket eder ve Haydarpaşa garına girer. Trenden indikten sonra Kahramanımız son kez şansını değerlendirmek ister. Tam o an genç bayan elindeki valizleri fırlatır ve birine doğru koşmaya başlar. Sahnenin devamını tahmin eden kahramanımız için yeni limanlara yelken açma vakti gelmiştir. Sonuç baştan belli olmasına rağmen kahramanımız için dramatik bir hal almıştır. Bir an arkadan gelen bir sesle irkilir "kahraman! Kahraman!" Yüzünü döndüğünde karşısında kankasını görür yanında ise trendeki genç bayan vardır. Kahraman bak bu kız kardeşim "Elif". Hangi son daha kötüdür bilemez kahraman. Yer yarılsa da içine girsedir o an.. #iyiakşamlar #iyiaksamlar #iyigeceler #istanbul #yasam #insan #yazar #kitap #istanbuldayasam #gulumseaska #instagram #tren #hikaye #kısahikaye #anlatistanbul

Nerden başlayacağımı bilmediğim anlarda şu gelir aklıma. "Herşeyin bir başlangıcı ve bir sonu vardır". Yani başladığımız her aksiyonun bir sonu zaten o an itibariyle doğmuştur. İnsan başladığı olayın sonucunun kendisi için iyi olacağını umut eder. Belki de kısa vadede iyi sonuçlarda alabilir. Fakat sonucu çoğu Zaman beklediği gibi olmaz. Hikayemiz kahramanı trenle yolculuk etmektedir. Haydarpaşa garına yaklaştıkça vagondaki yolcu sayısı da azalır. Vagonda güzel bir kızla başbaşa kalmışlardır adeta. Birden bire tren durur ve derin bir sessizlik olur. Yolculuk boyunca genç bayanı çok beğenen Kahramanımız için belki de bir fırsat doğmuştur. Kızın yanına doğru gider yanından geçer ve sanki anlıyormuşcasına tren raylarına bakar. Geri döner ve "Allah Allah"der ve ekler "ne oldu böyle bu saatte?". Genç bayan oralı bile olmaz. İstifini bozmaz. Tren nihayetinde Hareket eder ve Haydarpaşa garına girer. Trenden indikten sonra Kahramanımız son kez şansını değerlendirmek ister. Tam o an genç bayan elindeki valizleri fırlatır ve birine doğru koşmaya başlar. Sahnenin devamını tahmin eden kahramanımız için yeni limanlara yelken açma vakti gelmiştir. Sonuç baştan belli olmasına rağmen kahramanımız için dramatik bir hal almıştır. Bir an arkadan gelen bir sesle irkilir "kahraman! Kahraman!" Yüzünü döndüğünde karşısında kankasını görür yanında ise trendeki genç bayan vardır. Kahraman bak bu kız kardeşim "Elif". Hangi son daha kötüdür bilemez kahraman. Yer yarılsa da içine girsedir o an.. #iyiakşamlar #iyiaksamlar #iyigeceler #istanbul #yasam #insan #yazar #kitap #istanbuldayasam #gulumseaska #instagram #tren #hikaye #kısahikaye #anlatistanbul

Nerden başlayacağımı bilmediğim anlarda şu gelir aklıma. "Herşeyin bir başlangıcı ve bir sonu vardır". Yani başladığımız her aksiyonun bir sonu zaten o an itibariyle doğmuştur. İnsan başladığı olayın sonucunun kendisi için iyi olacağını umut eder. Belki de kısa vadede iyi sonuçlarda alabilir. Fakat sonucu çoğu Zaman beklediği gibi olmaz. Hikayemiz kahramanı trenle yolculuk etmektedir. Haydarpaşa garına yaklaştıkça vagondaki yolcu sayısı da azalır. Vagonda güzel bir kızla başbaşa kalmışlardır adeta. Birden bire tren durur ve derin bir sessizlik olur. Yolculuk boyunca genç bayanı çok beğenen Kahramanımız için belki de bir fırsat doğmuştur. Kızın yanına doğru gider yanından geçer ve sanki anlıyormuşcasına tren raylarına bakar. Geri döner ve "Allah Allah"der ve ekler "ne oldu böyle bu saatte?". Genç bayan oralı bile olmaz. İstifini bozmaz. Tren nihayetinde Hareket eder ve Haydarpaşa garına girer. Trenden indikten sonra Kahramanımız son kez şansını değerlendirmek ister. Tam o an genç bayan elindeki valizleri fırlatır ve birine doğru koşmaya başlar. Sahnenin devamını tahmin eden kahramanımız için yeni limanlara yelken açma vakti gelmiştir. Sonuç baştan belli olmasına rağmen kahramanımız için dramatik bir hal almıştır. Bir an arkadan gelen bir sesle irkilir "kahraman! Kahraman!" Yüzünü döndüğünde karşısında kankasını görür yanında ise trendeki genç bayan vardır. Kahraman bak bu kız kardeşim "Elif". Hangi son daha kötüdür bilemez kahraman. Yer yarılsa da içine girsedir o an.. #iyiakşamlar #iyiaksamlar #iyigeceler #istanbul #yasam #insan #yazar #kitap #istanbuldayasam #gulumseaska #instagram #tren #hikaye #kısahikaye #anlatistanbul

Biraz dinlendikten sonra oturduğum banktan kalktım. Minibüse doğru yürüyordum. İnsanlar öbek öbek üzerime doğru geliyordu sanki. Dizlerim ağrıyordu. Arkamdam gelen gençler biraz sinirli bir şekilde yanımdan geçiyordu. Öyle ya böyle yavaş yürünür müydü? Sokakta benim gibi yaşlı insanların ne işi vardı? Birden önüme bir çocuk çıktı. Küçücük bir kız çocuğu. Gözleri çok güzel bir maviydi. Yüzü kirden kararmıştı. Üstü başı rengarenk ve pisti. Bana bir simit alır mısınız amca? Dedi. Az ileride ki simitçiye baktım. Gel dedim. Elinden tuttum. Bir simit rica ettim. Cebimdeki son paramı da vermiştim. Başını okşadım çocuğun. Artık minibüs sırasına girmeme gerek yoktu. Eve yürüyerek gidecektim. Yaşlıydık ama henüz ölmemiştik değil mi? #istanbul #istanbuldayasam #iyigünler #günaydın #iyipazarlar #simitkeyfi #instagram #instalike #photooftheday #iyigeceler #kitap #şiir #hikaye #yazar

Sapanca gölüne arkadaşlarımla yüzmeye gelmiştim. Hava çok sıcaktı ve nem insanı adeta boğuyordu. Bir an önce kendimi serinlikle kavuşturmak istiyordum. Hemen yüzmeye başladım. Zamanla kıyıdan epey uzaklaşmıştım. Şimdi sırt üstü dinlenme vaktiydi. İnsandan şehirden uzak bir noktadaydım. Kendimle başbaşaydım o an. Rüzgar güneş ve ben. Biraz böyle oyalandıktan sonra geri dönüş yolculuğuna başladım. Derin bir dalış yaptım. O sırada gözüme parlak bir ışıltı yansıdı. Ne olduğunu merak ettim. Nefesimi alıp tekrar en dibe daldım. Elimle biraz zorlanarakta olsa ışıltının geldiği bölgeden bir avuç kum aldım. Suyun üzerine çıktığımda gözlerime inanamadım. Elimde değerli olduğuna inandığım bir yüzük vardı. İç tarafında ise "birtanemsin Elif" yazıyordu. Acaba buraya Nasıl gelmişti? Neden atmıştı bu yüzüğü? Kafam allak bullak olmuştu. İnsanlardan uzaklaştığımı düşündüğüm bu anlarda yine karşıma bir iz çıkmıştı. Yüzüğe son kez baktım. Tüm yaşanmışlıklarını bu yüzükle terk eden bu kişi için artık bunun hiç bir değeri yoktu. Yüzüğü tekrar ait olduğu yere gönderdim. Yavaşça gözden kaybolana kadar izledim. V #istanbul #istanbuldayasam #instagram #insta #yasam #insan #kitap #şiir #yazar #sakarya #sapanca #instadaily #instalike special thanks for pics @nurettinergenc (Istanbul, Turkey)

Dışarıda kar yağıyordu ve muhtemelen çok soğuktu. Sanki Büyük pamuk parçaları iniyordu yeryüzüne. O kadar yoğun yağıyordu ki her yer beyaz bir kumsala dönüşmüştü. Pürüzsüz ve cezbedici. Pencereden dakikalarca izledim. İçimde eve hapsolmanın verdiği garip bir huzur vardı. Gecenin bitmesini hiç istemedim. Sadece gökyüzünden inen kar tanelerini izlemek istiyordum. İşte o an tüm elektrikler kesildi. Sokak lambasından sızan sarı ışık ve ben kalmıştık. Belki de sonsuza kadar bu odada kalabilirdim. Kanepeye uzandım. Sokak lambasının ışığının altından geçen kar taneleri sanki yüzüme düşüyordu. Uyuyakalmışım.. Uyandığımda üşümüştüm. Hemen sahibimin yanına gittim ve yanına uzandım. Yüzünü yaladım ve kuyruğumla onunla oynamak istediğimi belli ettim.. Mutfağa gitti ve önüme bir tas içerisinde biraz yem koydu. Huzurluydum. #istanbul #istanbuldayasam #kitap #şiir #hikaye #yazar #instgram #insta #instalike #instadaily #dogsofinstagram #iyigeceler #iyiakşamlar #dogs #insan special thanks for pic @fotografevreni

Her metrobüs insanının yakından tanıdığı bir ismi bugün bir de kendi penceremizden inceleyeceğiz. "Yarmagül teyze". Tabi ki bu lakabı almayı sonuna kadar hak etmiş bu teyzeler genellikle tekil takılırlar. Orta yaş üstü çoğunlukla kısa boylu ve tıknazdırlar. Onlar esas itibariyle metrobüsle yolculuk yapmayı tercih etmezler. Kısa mesafe yolcularıdırlar. Yarmagül teyzelerin esas mahareti ise otobüslere binerken diğer insanlara karşı gösterdiği ayarsız dalışlarıdır. El,kol,ayak ve çene en büyük silahlarıdır. Ayrıca tazı gibidirler. İç güdüleri inanılmaz gelişmiştir. Yirmi yarddan potansiyel koltuk terkediciyi teşhis edip adrese teslim koltuk devralırlar. Ayrıca yarmagül teyzelerin şirin olanları vardır ki metrobüs insanları ona yer vermek için ellerinden gelenleri yaparlar. Bu teyzelerimizin handikaplarından biri ise genellikle yanlış otobüse binmeleridir. Durumu ise "oğlum Eyüp'e gelince söyler misin?" -"teyze geçtik orayı" şeklindeki diyaloglarla öğrenebilirler. Bir şehir efsanesine göre ineceği durağı unutup aramızda yaşayan koltuğa sabit yarmagül teyzeler olduğu söylenir. Her otobüste var olan başımızın tacı yarmagül teyzelerimiz birer ecza deposudur. Siyah el çantalarında baş ağrısından kas gevşeticiye, naneli şekerden hacı bozanoğulları kebab salonu kolonyalı mendiline kadar her türlü teçhizata sahiptirler. Olası zombi baskınlarında ilk kurtarılacaklar arasında yer alır. Top gibi yuvarlak ve şirin bu teyzelerimizin ellerinden öpüyoruz. V #instagram #insta #instadaily #hikaye #şiir #kitap #yazı #düzyazı #yazar #istanbul #istanbuldayasam #yasam #insan #gülümseaşka #gulumseaska special thanks for pics @_pinar (Istanbul, Turkey)

Haydarpaşa garında saatlerce onu bekledim. Trenin kalkmasına dakikalar vardı ama halen gelmemişti. Saniyeler kalmıştıki uzaktan onun geldiğini hemen farkettim ve direk bilet gişesine doğru koştum. İki öğrenci dedim para üstünü aldım. El işaretiyle trene doğru koşmasını söyledim. İkimiz elimizde bavullarla trene yetişmek için hayatımızın en hızlı koşusunu gerçekleştiriyorduk. Sonunda tren vardı sonunda memleket vardı sonunda biz vardık. Tüm bunların yaşandığı 35 saniye içerisinde tren hareket etmeye başlamıştı ve sadece 5 metre mesafemiz vardı. Tüm gücümüzde aynı anda açık kapıdan içeri attık kendimizi. Mutluyduk. Soluklanıyorduk. Ta ki bir terslik olduğunu anlayana kadar. Tren hareket etmiyor ama öndeki vagon bizden uzaklaşıyordu. Kafamı dışarı çıkardım. En sondaki vagonunun trenle bağlantısı yoktu. İçinde bulunduğumuz vagon yerinde sabitti ama tren hızla ilerliyordu. Birbirimize baktık. Tren gözden kaybolana kadar arkasından izledik. şimdi gişeye geri dönüp biletlerimizi iade etmeye çalışacaktık. V #instagram #instadaily #istanbul #istanbuldayasam #kitap #şiir #hikaye #yazı #iyigeceler #gulumseaska #iyiakşamlar #gece #daily

Bugün metrobüs insanına ecel terleri döktüren bir konuyu işleyeceğiz: (1,5) bir buçuk koltukta oturma. Hayır bir buçuk adana dürümden bahsetmiyorum. Bahsettiğim şey Metrobüsün ön tarafında yer alan yaklaşık 45-50 cm uzunluğundaki bir koltuk. Tasarımının özenli ellerden çıktığı bariz. Fakat kullanım amacının mühendisi dışında kimse tarafından anlaşılmadığı bir koltuk "bir fenomen" . İşin metrobüs insanını zorlayan kısmı ise koltuğun bu ilginç tasarımı nedeniyle yaşadığı şaşkınlık. Eğer metrobüs insanı bu koltuğa oturmuşsa yanında yarım insan poposunun sığabileceği kadar bir boşluk oluşur. Bu boşluğa uzay bilimde "kara delik" denir. Bu boşluk ayakta bekleyen diğer metrobüs insanlarını ise ince matematik hesaplara sevk eder. Acaba koltuğa sığabilecek ebatta mıdır? Cesaret edemeyenler ya da daha önce bu sıkıntılı deneyimi yaşamış olanlar konudan uzak kalmayı yeğlerler. Biraz cesaret gösterenler ise o sihirli kelimeyi söyleyerek yarım koltuğa talip olurlar :"müsade eder misiniz?". Fakat işte o an aslında tüm fizik kurallarına meydan okumanın bedelini öder metrobüs insanı. Çünkü yarım lop dışarıda kalmıştır ve bu durum metrobüs insanını tarifi mümkün olmayan acılara gark eder. Lakin bu durumu dışarıya asla aksettirmez ve rutin yolculuğuna devam edermiş gibi görünür. Yanındaki yolcunun ineceği durağı bekler durur. Bu anlarda yarım lobun dışarıda olmanın verdiği huzursuzluğu camdan dışa bakarak ya da yan taraftaki yolcuya nizamı şarj yaparak geçiştirmeye çalışır. Eğer yanındaki kişi kendisinden önce inerse, işte o an acıların harman ettiği metrobüs insanı için özenle ısıtılmış yan tarafa kayma hareketinin verdiği mutluluk anlatılamaz. Yarım koltuk artık boştur. Ve diğer metrobüs insanları için aynı duygu peydahlanır. "Acaba otursam mı?" (Yarın yarmagül teyze) #istanbul #istanbuldayasam #kitap #şiir #hikaye #yazar #seri #günaydın #gunaydin #iyisabahlar #iyigünler #instagram #instalike #istangram #metrobüs #metrobüshikayeleri

Metrobüs insanı için bir başka imtihan zamanı : "duman adam". Kim bu duman adam diye aklınızdan geçiyor olabilir. Şöyle özetleyebiliriz. Duman adam sigarasını iliklerine kadar içen daha sonra üzerine sinen bu kokuyla ve hatta dumanla birlikte otobüse binen kişidir. Genellikle Edirnekapı,Zincirlikuyu ve Mecidiyeköy duraklarında karşımıza çıkarlar. Çoğu sigara altı bile yapmadan belkide ilk sigaralarını bu istasyonlarda içerler. Özenle en iyi duman kokusu veren sigaraları içmeleri gerekmektedir. LM, Kırmızı Winston ve Camel duman adamlar için favori sigara markalarıdır. Dertlerin kederin ve elemin ele geçirdiği duman adamlar bu eylemi toplu olarakta gerçekleştirebilir, bireysel olarakta. Dedik ya iliklerine kadar dumanı çekebilmek için dakikada 20-30 fırt çekmeleri lazımdır ki saçlarına kadar koku işleyebilsin. Bu eylemleri sırasında otobüsün geldiğini gören duman adam kapı açılana kadar sigarasını atmaz ve içmeye devam eder. Bir kısım duman adam dumanla birlikte otobüse binmekten keyif alır. Bu keskin ve insanı kendinden geçiren esans metrobüs insanı için tarifi olunmaz buhranlara yol açar. Duman adam bazen şu tepkilerle karşılaşabilir "bizde içiyoruz ama insan gibi içiyoruz". Fakat duman adam bu tarz sataşmalara maruz kalmaya alışıktır ve eleştirilere kulak tıkamayı bilir. Burnunun direği sızlayan metrobüs insanı için yapılabilecek tek şey cep telefonundan Facebook, haber siteleri gibi konularla yaşanılan herşeyi unutmaktır. Ve unutmayınız ki burun tembel bir organdır. V #istanbul #istanbuldayasam #kitap #şiir #hikaye #roman #yazı #yasam #komik #instagram #insta #insan #günaydın #gunaydın #iyigünler #iyisabahlar

Metrobüs insanı için bir başka imtihan zamanı : "duman adam". Kim bu duman adam diye aklınızdan geçiyor olabilir. Şöyle özetleyebiliriz. Duman adam sigarasını iliklerine kadar içen daha sonra üzerine sinen bu kokuyla ve hatta dumanla birlikte otobüse binen kişidir. Genellikle Edirnekapı,Zincirlikuyu ve Mecidiyeköy duraklarında karşımıza çıkarlar. Çoğu sigara altı bile yapmadan belkide ilk sigaralarını bu istasyonlarda içerler. Özenle en iyi duman kokusu veren sigaraları içmeleri gerekmektedir. LM, Kırmızı Winston ve Camel duman adamlar için favori sigara markalarıdır. Dertlerin kederin ve elemin ele geçirdiği duman adamlar bu eylemi toplu olarakta gerçekleştirebilir, bireysel olarakta. Dedik ya iliklerine kadar dumanı çekebilmek için dakikada 20-30 fırt çekmeleri lazımdır ki saçlarına kadar koku işleyebilsin. Bu eylemleri sırasında otobüsün geldiğini gören duman adam kapı açılana kadar sigarasını atmaz ve içmeye devam eder. Bir kısım duman adam dumanla birlikte otobüse binmekten keyif alır. Bu keskin ve insanı kendinden geçiren esans metrobüs insanı için tarifi olunmaz buhranlara yol açar. Duman adam bazen şu tepkilerle karşılaşabilir "bizde içiyoruz ama insan gibi içiyoruz". Fakat duman adam bu tarz sataşmalara maruz kalmaya alışıktır ve eleştirilere kulak tıkamayı bilir. Burnunun direği sızlayan metrobüs insanı için yapılabilecek tek şey cep telefonundan Facebook, haber siteleri gibi konularla yaşanılan herşeyi unutmaktır. Ve unutmayınız ki burun tembel bir organdır. V #istanbul #istanbuldayasam #kitap #şiir #hikaye #roman #yazı #yasam #komik #instagram #insta #insan #günaydın #gunaydın #iyigünler #iyisabahlar

Sinemada binlerce kez izlediğim filmi izliyorum. Sonunu unutuyorum izlerken. Sanki defalarca izlememişim gibi her defasında aynı heyecanla oturuyorum perde karşısına. İlk kez nerde izlediğimi düşünüyorum . Galiba yine bu sinemadaydım. Evet bilet aldığımı ve afişi çok net hatırlıyorum. Baş rol oyuncusunun profilden bir resmi vardı. Orta sıralardaydım. Film başlamıştı. O heyecanı şimdi yine hatırlıyorum. Sonra birşey oldu büyük bir patlama gibi bir ses geldi. Kulağımın içinde bomba patlamış gibiydi. Elimi yüzüme götürdüğümde kan vardı. Sonrasını hatırlamıyorum. Çokta önemli değil zaten. Birazdan yine aynı filmi izleyeceğim. Başlamak üzere sus artık.. (Kaybolan ruhlar) V #hikaye #kitap #şiir #kitap #iyigeceler #iyiakşamlar #istanbul #istanbuldayasam #gulumseaska #insan #instagram #turkey #serbest #yazı #underground

Metrobüs insanları arasında en saygın ve çok gıpta edilen kişiyi ele alacağız bugün "cam önü oturanı". Cam önü oturanı sizin bizim gibi bir insandır aslında. Belki biraz sabır, şans veya normal bir uyanıklık ile cam önü koltuğuna oturabilmiştir. Lakin şunu unutmayınız : bu koltuğa oturmak bazı sorumluluklar getirir. Bu sorumlulukların altından kalkmak ise öyle kolay değildir. Örneğin cam önü insanı ekseriyetle dışarı bakmak zorundadır. Bu ilerleyen yaşlarda boyun fıtığına dahi neden olabilir. Bunun yanı sıra tüm gözlerin üzerinde olduğunun bilincinde olmak başlıbaşına bir stres unsurudur. Bu stresi yaşamak istemeyen bazı cam önü oturanları müzik dinlemeyi veya kitap okumayı yeğleyebilirler. Zaten kitap okuyan bir cam önü oturanın verdiği mesaj çok açıktır :"ben en son durakta ineceğim". Ayakta yolculuğu kanıksamış, içselleştirmiş olan metrobüs insanı için ulaşılmaz gibi görünen cam önü insanı ; nihayetinde Mecidiyeköy yahut zincirlikuyuda inecektir. Sorulması gereken soru şudur : yeni cam önü oturanı kim olacaktır? Bu konuyu detaylarıyla yarın ele alacağız. V #şiir #kitap #hikaye #roman #serbest #istanbul #istanbuldayasam #yasam #insan #metrobüs #instagram #insta #gulumseaska #günaydın #gunaydın #iyigunler

Metrobüs insanları arasında en saygın ve çok gıpta edilen kişiyi ele alacağız bugün "cam önü oturanı". Cam önü oturanı sizin bizim gibi bir insandır aslında. Belki biraz sabır, şans veya normal bir uyanıklık ile cam önü koltuğuna oturabilmiştir. Lakin şunu unutmayınız : bu koltuğa oturmak bazı sorumluluklar getirir. Bu sorumlulukların altından kalkmak ise öyle kolay değildir. Örneğin cam önü insanı ekseriyetle dışarı bakmak zorundadır. Bu ilerleyen yaşlarda boyun fıtığına dahi neden olabilir. Bunun yanı sıra tüm gözlerin üzerinde olduğunun bilincinde olmak başlıbaşına bir stres unsurudur. Bu stresi yaşamak istemeyen bazı cam önü oturanları müzik dinlemeyi veya kitap okumayı yeğleyebilirler. Zaten kitap okuyan bir cam önü oturanın verdiği mesaj çok açıktır :"ben en son durakta ineceğim". Ayakta yolculuğu kanıksamış, içselleştirmiş olan metrobüs insanı için ulaşılmaz gibi görünen cam önü insanı ; nihayetinde Mecidiyeköy yahut zincirlikuyuda inecektir. Sorulması gereken soru şudur : yeni cam önü oturanı kim olacaktır? Bu konuyu detaylarıyla yarın ele alacağız. V #şiir #kitap #hikaye #roman #serbest #istanbul #istanbuldayasam #yasam #insan #metrobüs #instagram #insta #gulumseaska #günaydın #gunaydın #iyigunler (Edirnekapi Metrobus)

Saatin kaç olduğuna bakmadım ama vakit bir hayli ilerlemiş olmalıydı. Aynada gözlerimin içine baktım kızarmışlardı. Yüzümü yıkadım ve dışarı çıktım. Merdivenlerden inerek sokağa çıktım. Hava soğuk ve pusluydu. Sanki beyaz bir örtü şehrin üzerine serilmişti. Üşüdüğüm için ellerimi cebime sokmuştum. Aksi gibide kaldırımlar buz tutmuş ve kayıyordu. Adımlarımı dikkatlice atarak otobüs durağına gelmiştim. Trafik tenhaydı. Hatta hiç bir hayat belirtisi yoktu etrafta. Biraz ileride yükselen dumanlara daldı gözüm. Kızıl dumanlar kara dumanlar birbirlerine sarılmış döne döne gökyüzüne doğru yükseliyordu. O an korktuğumu hissettim. Çünkü alevler tüm gökyüzünü kaplamaya başlamıştı ve sanki bana doğru yaklaşıyordu. Dumanların içinden uğultular ve çığlıklar yükseliyordu. Sanki Alevlerde insan suretleri oluşuyordu. Kulaklarımda kendi adım çınlıyordu: ademmm ademmm... Adem kalk! Kalksana oğlum kalksana çocuğum! Bir an yerimden sıçradım. Anneme Şükran dolu bakışlarla baktım ama o neden olduğunu anlayamamıştı. #gulumseaska #hikaye #kitap #insta #şiir #hikaye #istanbul #istanbuldayasam #instagram #instagood #istanbul #iyigeceler #iyiakşamlar