tek bir noktada değildi. acı hiçbir zaman tek bir noktada olmazdı. birikirdi sadece ve sonra en olmadık zamanda patlayası tutardı. darbe tek bir yerden gelmezdi ki acı da tek bir yerde olsun, nefes aldırmazdı. yaşatırdı da süründürmeden öldürmezdi. dünya telaşı derlerdi, hayat bu derlerdi, daha fazlasını kimse söyleyemezdi. dünyaydı işte, eğrisiyle doğrusuyla buydu. bu kadardı. sorgulayanı sevmezdi, soru soranı tutmazdı yanında. ya sus derdi, yaşa içindekiyle ya da sürün. cesaretin varsa at kendini bir yerlerden yoksa sadece sus. ne verildiyse onu al. zaten misafir umduğunu yemezdi, bulduğuyla yetinirdi. ola ki başka bir şey istesin, ayıplanırdı hemen. ayıp ona istediğini sormamak değil miydi? değildi, dünyaydı burası. özgürlükten bir kafesti. inkar edebilir miydiniz? istemem, diyebilir miydiniz önünüze konan yemeğe? insan nerede huzursuzsa orada misafirdi. dünya da buydu. koskoca bir elalem. koskoca bir yabancılık.

ve her seferinde biri kalbimi yere düşürdüğünde, küçük bir peri gelir, omzuma konar ve bana şöyle der; sevip kaybetmek hiç sevmemekten iyidir. bu yüzden kalbini karanlık dolu bodruma koyma.

en son 18. yaşımda aşık oldum. aşık olduğum adam kendine aşık bir narsistti ve ben kalbi henüz kırılmamış bir kızdım. iltifatlar alan, önemsenen ve değer gören. sonra bir şeyler oldu. aşk tehlikeli bir şey. ben 22 yaşına girdim.

aşk tehlikeli bir şey. ben 23 yaşına girdim.