seni seçen insanı seç.

her şehrin bir ruhu vardır bence ve ben ankara'nın ta kendisiyim.

İnsanlar bir başka kişinin beyniyle iletişim kurmak, onun yüzüne bakmak istemiyor. Kendileriyle aynı düşünen bir sürü bulup, ömrü boyunca o sürüde yürüyen kişilerin kıçlarına bakmak istiyorlar.

her iyiyim dediğimde inanmanı konuşalım hadi. kötüyüm dediğimde kaçmanı.

erkekler konu sadece kadınlar olduğunda dindardır.

bu arada bu postu ilk attığım sıra bir erkek(?) "eskorta gideceğiz, içki içeceğiz ama kadınlar yapamaz" yazmıştı yorum olarak. bir de büyük harflerle. kişisel verileri koruma kapsamında ismini paylaşmayacağım ama bilinen biri. haberiniz olsun kızlar.

sana son mektubumu ayağı kırık bir at getirecek. beni unut, atı da vurman gerekecek.

tek bir noktada değildi. acı hiçbir zaman tek bir noktada olmazdı. birikirdi sadece ve sonra en olmadık zamanda patlayası tutardı. darbe tek bir yerden gelmezdi ki acı da tek bir yerde olsun, nefes aldırmazdı. yaşatırdı da süründürmeden öldürmezdi. dünya telaşı derlerdi, hayat bu derlerdi, daha fazlasını kimse söyleyemezdi. dünyaydı işte, eğrisiyle doğrusuyla buydu. bu kadardı. sorgulayanı sevmezdi, soru soranı tutmazdı yanında. ya sus derdi, yaşa içindekiyle ya da sürün. cesaretin varsa at kendini bir yerlerden yoksa sadece sus. ne verildiyse onu al. zaten misafir umduğunu yemezdi, bulduğuyla yetinirdi. ola ki başka bir şey istesin, ayıplanırdı hemen. ayıp ona istediğini sormamak değil miydi? değildi, dünyaydı burası. özgürlükten bir kafesti. inkar edebilir miydiniz? istemem, diyebilir miydiniz önünüze konan yemeğe? insan nerede huzursuzsa orada misafirdi. dünya da buydu. koskoca bir elalem. koskoca bir yabancılık.