İsimsiz

"Ortadoğu'da kızlar kadın doğar. Ecellerinden önce ölürler. İlk yemeği anasından gelen ve yediği çanağa tükürmekte sakınca görmeyen erkek. O kadar çok kadın gömer ki, toprak bile artık dişidir. Bu yüzden toprak ana diye bilinir. Diri diri gömüle gömüle toprağı bile kadın yapmışlardır. Bu yüzden verimsiz ve çoraktır, buna da kadının intikamı denir."

"Kalabalık beni sahiden sıktı. Ben ikide birde böyle oluyorum, bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen da hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil. İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile.Sadece bir yalnızlık ihtiyacı. Öyle günlerim oluyor ki, etrafımdan küçük bir hareket, en hafif bir ses bile istemiyorum. Fakat sonra birdenbire etrafımda bana yakın birilerini arıyorum. Bütün bu beynimde geçenleri teker teker, uzun uzun anlatacak birini. O zaman nasıl hazin bir hal aldığımı tasvir edemezsiniz."

Cumanın ardından cumartesi, gidenin ardından daha iyisi gelir. Hayırlı cumalar.

bunları sana yazıyorum. kim olduğunu biliyorsun. kim olduğunu bildiğin kadar, beni de tanıyorsun. senin defterin çoktan kapandı. yaşama ahlakıma, varoluş bilincime ve farkındalığımın şahikasına ters bir insansın. entelektüel dayatmalar, sanatsal komplekslerden kurtulup meseleyi basitleştirdikçe, insan neyi sevip neyi sevmediğini, neye inanıp neye inanmadığını daha iyi anlıyor. sana artık inanmamın önemini çoktan yitirdin. dolayısıyla böyle düşük çaplı endişelere girmene hacet yok, kapım artık ardına kadar açık değil ve sana bir kez olsun gelmeyeceğimi en iyi sen biliyorsun. son kez yazdığım gibi. umarım güzel yarınların olur hep. ama olup olmadığı kısmı artık umrumda olmayacak kadar önemsemiyorum. huzurla kalasın.

Sana...