Nie potrzebujesz nic mówić, Bo Twój głos Rozpoznam nawet, Gdy milczysz

Rozbierz mnie. Słowo w słowo. A zobaczysz ile noszę milczenia...

Żaden ze mnie ogrodnik" pod twoją nieobecność zakwitł we mnie bez jestem taka bezsilna bezsenna bezużyteczna pustka po tobie bezdenna bezczelna bezlitosna trujący najbardziej bez czyni mnie bezdomną bezimienną bez Ciebie

Ach, długo jeszcze poleżę w szklanej wodzie, w sieci wodorostów, zanim wreszcie uwierzę, że mnie nie kochano, po prostu.

przełknę cię prześpię przeboleję zapomnieć nie zapomnę to ostatnie co mnie jeszcze  grzeje

Samo nasze istnienie jako istot myślących jest zagadką, której nie sposób rozwiązać. Wszystkie komórki ludzkie z tysiącami łańcuchów białkowych są bardziej złożone niż boeing 747, czy największy statek wycieczkowy, bardziej nawet niż obydwa razem. Wszelkie życie na ziemi w swojej szalonej różnorodności podlega analizie, ale choć badamy coraz głębsze  warstwy jego struktury, sens ziemskiej egzystencji nam się wymyka.

Nie podoba mi się wyniosłość, nie podobają mi się ludzie, którzy stawiają siebie wyżej od innych. Mam ochotę dać im rubla i powiedzieć: jak się dowiesz, ile jesteś wart, to wrócisz i oddasz resztę.

Podkochuję się w Tobie powoli, ale za to systematycznie.