Never Been Hurt

Dla twojego dobra, ja zawsze myślałam o tobie.

Wiesz, co od kilku miesięcy dzieje się w mojej głowie? Od stanu otępienia przechodzę w maksymalną chęć życia. Potrafię obudzić się przerażona i za kilka godzin mieć wszystko w dupie. Jednego dnia myślę, że najważniejsze jest tu i teraz, a drugiego wpadam w panikę, że jednak nic już nie będzie takie samo. 

Wydawało mi się, że jesteś w stanie się zmienić, że ja jestem w stanie cię zmienić. Ale ludzie się nie zmieniają. Wydawało mi się, że to, co do ciebie czuję, wystarczy, żeby coś zbudować razem. Ale to będzie takie szarpanie dwa kroki w przód, krok w tył, trzy do tyłu, dwa do przodu. Nie mam na to siły. Myślałam, że mam, ale niestety nie. 

“Jedną z zalet fajnego związku jest to, że dwoje ludzi czuje się ze sobą bezpiecznie. I o ile być może młodzi cenią sobie jeszcze bardziej fajerwerki, niż ciepłą kołdrę poczucia bezpieczeństwa. O tyle ludzie starsi, którzy już coś przeżyli nie chcą co drugi dzień słuchać, że ktoś sobie pójdzie, bo jesteś nie taka jak sobie wymarzył. Bo ma wątpliwości. Choć masz poczucie, że ile byś się nie starała, nie pozbędzie się ich. Ani nie zasłużysz”.

“Są ludzie, którzy odbierają innym pieniądze. W porządku, to zwykła kradzież. Ale są też ludzie, którzy jednym krótkim słowem potrafią odebrać komuś samo człowieczeństwo. To zupełnie inna sprawa.”

Ułóż mnie delikatnie na swoim sercu. Otul bezpieczeństwem swoich ramion.

“Pożywką szaleństwa jest właśnie rozum. Poeci nie stają się wariatami; ale szachiści – owszem. Wariują matematycy i kasjerzy; twórczy artyści – bardzo rzadko. (…) Poeta pragnie tylko egzaltacji i ekspansji, świata skupionego wewnętrznie. Poeta pragnie sięgnąć głową do nieba. To logik stara się zmieścić niebo w swojej głowie. I w końcu ta głowa pęka.”