jechać nocą przez ulice trwogi, zakręcać na końcowym, ulega

bierz co chcesz,

Nie jestem w stanie być „zawsze”, lecz cokolwiek to znaczy,mogę być wtedy kiedy byś zechciał,aby wysłuchać twoich słów bez końca.

„nie zapomnę krótkich minut,

Bedąc jedną z miliona,przy tobie czułam się jak jedna na milion.

I tęskniąc za twoim objęciem w ramionach, czekam na gwiazde z nieba,siegającą nieopodal twoich ust.

gdy popatrzysz na mnie wcielenie anioła, wypowiesz dwa słowa zapragnę otuchy, pokonasz potwora

Coś się zmieniło, coś pękło, rozkruszyło się. Nie ma już, nie ma już tych samych uczuć nie ma już tych samych nas, A to-napewno nie nasz czas.

Najgorszy będzie moment,kiedy tylko zauroczysz się tym człowiekiem,a już możesz być w zasadzce,że odejdzie.

I tak cały czas,myśląc ‘co za fart’,uciekasz myslami tam,gdzie juz nie jedno słowo paliło żar.

I nawet patrząc się na to cholerne okno, Widzę twoją twarz, Widzę nas.