Ro­mans smut­ku z czekoladą.

“Czasem po prostu muszę nagle zniknąć. Szczególnie wtedy kiedy nie mam nic do zaoferowania poza własnym zamętem w głowie.”

“To kompletnie bez sensu walczyć o to, czego chcesz, jeśli to, czego chcesz cały czas łamie ci serce.”

“Czy jestem zafascynowana złem, ponieważ nie mam go w sobie? A może kryje się we mnie najgorsze zło?”

“W tym momencie naprawdę zaliczyłam swój zdrowy rozsądek do rzeczy zaginionych.”

“Nigdy nie śniła mi się większa potworność aniżeli ta, którą sam popełniłem. Nigdy nie znałem i nie poznam człowieka gorszego ode mnie.”

“Myślę, że to ważne: uświadomić sobie, że możesz za czymś tęsknić i jednocześnie wcale nie chcieć tego z powrotem.”

“Wiatr to jest wzrok umarłych, kiedy patrzą na świat stamtąd, gdzie są. Widziałaś kiedy pole traw, jak się kłania i słania, zapewne patrzy na nie właśnie któryś z umarłych - chciałaby powiedzieć do Chai. Bo gdyby zliczyć wszystkich umarłych, to okazałoby się, że jest ich dużo więcej niż żywych na ziemi.”

“Trudno jest odejść. Nawet, jeśli wiesz, że to odpowiednie”

“Oboje poszliśmy dalej. On żyje swoim życiem, a ja żyję życiem, jakiego nauczyłam się przy nim. Tylko, że bez niego. Kiedy po kolejnym roku jego nieobecności usłyszałam jego głos przysięgam, że zawalił się pod moimi nogami grunt. Zupełnie tak, jak za pierwszym razem. Myślę, że w zapomnieniu nie chodzi o ilość minionych dni, czy nawet lat. Czasem tak już jest, że kogoś nie ma, i nie ma, a Ty uporczywie wierzysz w to, że przyjdzie. I ta wiara zostaje już z Tobą do końca, nawet, jeśli przestaniesz czuć coś do osoby, z którą coś Cię kiedyś łączyło, nigdy nie zapomnisz o tym wszystkim, co razem przeżyliście.”

“Ten, kto raz nie złamie w sobie tchórzostwa, będzie umierał ze strachu do końca swoich dni.”

“Kłopot polega na tym, że ludzie są tchórzliwi: nie potrafią stawić czoła faktom. Wolą często nie widzieć, co mają przed nosem.”

“Psychoterapia obnaża to, co fałsz stara się ukryć. Już Platon mówił, że wiedza jest pokarmem duszy - kłamstwa są dla niej trucizną. Żadne łgarstwo nikogo nie uleczyło, czy to w trakcie terapii, czy po prostu w związku międzyludzkim, choćby nie wiem jak było pokryte słodyczą. Warto więc usłyszeć od innych prawdę, która przypomni nam, kim jesteśmy, kim przestaliśmy być i kogo chcemy w sobie odnaleźć.”