Noctis

Her zaman başka bir yol vardır.

Soğuk eller ve derin düşünceler.

Her saat başı gelen kulak çınlaması.

“İçimizde kurak çöller var Allah’ım ama sen yağmurun da Rabb’isin.”

Ben, ben miyim yoksa böyle mi olmam istendi? Öğretilenlerden mi ibaretim kabul ettiklerimden mi? İnsan azmettirilmiş olsa da suçundan kaçabilir mi? Kuklaya mı bağlı kuklacıya mı kaderin ipleri? Kuklacı kuklaya gardiyan, kukla da kuklaya bir hapis mi şimdi? Soytarı mı hükümdar, hükümdar mı soytarının teki?

Temiz sandığım kirli ellerim. Ve arkamda bıraktığım kanlı olay yerim. Yerde yatan soğumamış cesedim. Bu hikâyenin katili değil kurbanı benim. Onca hayalim, keşkelerim... Yasaklı bir gülüş ve değişen ritimlerim. Şimdi birer birer terk ediyorlar beni. Uyu şimdi Küçük Tilki. Bırak yaksınlar evini. Ateş değil, ateşi tutan el öldürdü seni. Şimdi başka dünyaya gitme vakti...